zaterdag 28 juli 2012

zondag 8 juli

67 km gereden.
Het is warm en droog.We staan weer eens op een heel wonderlijke camping.  Het is meer een strook gras naast een heel grote schuur.

Wel erg rustig ondanks dat het langs de weg ligt. veel verkeer komt hier niet langs, heb wel een paard en wagen gezien, echtpaar met hond op de bok en een hoop tuinafval op de kar. Het leek little house on the prairie wel
Het eerste wat we gedaan hebben is een pilsje drinken op het terras, we hadden een hele rit achter de rug.


Je zou het niet zeggen maar de deuren van het gebouw leiden naar een gastenverblijf kwamen we later achter.


De mevrouw is nogal babbelziek. Ze hebben in de buurt van Nijmegen gewoond en verstaat en spreekt een beetje nederlands.

als je goed kijkt kun je nog net de paard en wagen zien achter de auto.

Maar het begon vanmorgen met koffie!
En je weet het, voor de koffie niet zeuren. Tijdens en na de koffie ook niet trouwens.
Het kostte nogal wat moeite om op deze Zeltplatz te komen .Op een gegeven moment kwamen een bord omleiding tegen. Maar het hek waar het aan vast zat stond helemaal schuin en daarachter lag een prachtig geasfalteerd fietspad. Dus wat doe je dan, je rijdt dat fietspad op en denkt dat het allemaal wel mee zal  vallen.
Na een km of 6 hield het prachtig mooie fietspad ineens op.

.
Het zag eruit als nat zand en in de verte liep nog een echtpaar. Wel, het was geen zand! Dikke vette klei, niet vooruit te komen, dus ook maar aan de wandel. Alternatief was 6 km terug fietsen en de grote omleiding maken.


Het was zwaar sjouwen voor Rein, fiets met volle bepakking het talud op duwen, in die hitte.


gelukkig was het zondag en werd er niet gewerkt.
Na dit stuk toch maar via dorpjes gegaan en de omleidingsroute  opgepakt. Uiteindelijk kwamen we weer bij de Oderdam. Direct onze voeten schoonspoelen in het water. De fiets moet nog even wachten, onder de spatborden zit een dikke laag klei maar om de fiets naar het water te brengen.....

Het water was nog best lekker, helemaal niet koud.
Toen ik eens goed om me heen keek zag ik dat we daar helemaal niet mochten komen, nah ja...


Ondertussen werd het tijd voor een kopje soep! Mooie plekjes genoeg....


De route week op een gegeven moment van de Oder af en ging het binnenland in. Over de heuvels die best pittig waren. Je gaat dan ineens een stuk langzamer en het werd steeds warmer.
Boven op de heuveltop kun je wel een heel eind kijken!

We hadden er genoeg van en bij de eerste de beste gelegenheid zijn we gestopt en vonden dus een onderkomen bij de vriendelijke mensen die hier een bedrijfje zijn begonnen. De mannelijke helft van het koppel maakte een heerlijke pizza voor ons die we niet helemaal op kregen. Mevrow stond er op dat we de rest in een doosje meenamen voor later in de tent.........de man heeft de volgende morgen het doosje voor ons weggegooid, met de pizzarest er nog in maar dat wist hij niet.
Later kwamen er nog andere gasten (uit Paderborn) en we moesten wel aan de babbel. De meneer probeerde uit te vissen uit welk deel van europa we kwamen want volgens hem sprak Rein keurig hoog duits en dat doet eigenlijk geen enkele duitser....
Uiteindelijk was het heerlijk slapen in ons tentje.




zaterdag 21 juli 2012

Stolzenhagen

Zaterdag 8 juli.
We zijn gisteren nog een dag gebleven, lekker niets doen bij de tent, beetje lezen, beetje borduren. Gegeten in het dorp. Naast de broodjes winkel, Er was al gedekt voor een partij de volgende dag dus we hebben aan de bar gegeten. Verrassend lekker.
Kipfilet met perzik en gesmolten kaas. Ook erg gezellig, mensen knopen hier heel snel een praatje aan.. Eén van de andere gasten vertelde dat zijn broer een poosje in het westen had gewerkt maar na een jaar weer terug gekomen is. Veel te zakelijk, weinig contact met collega's.
Toen de rekening gebracht werd vroeg de mevrouw aan Rein of hij de jonge dame uitgenodigd had. Ontzettend flauw natuurlijk maar zo onverwacht dat ik er erg om moest lachen. een heerlijk relaxed dagje.

Nu staan we na 63 km fietsen op een camping in Stolzhagen.
We zijn pas om 12 uur vertokken. Het dreigde steeds te gaan regenen maar de buien trokken richting Berlin. Pas om half 5 begon het echt te regenen.
Het waren saaie stukken over die Oderdam. Misschien dat het in het zonnetje wat leuker is. Uiteraard hadden we wind tegen.
De auto is op de camping blijven staan, daar wordt goed op gepast.
Bij deze camping hoort een Imbiss en daar hebben we een patatje en een zelfgemaakte gehaktbal gegeten. Plus een heerlijke fles witte wijn genuttigd. En dit voor het bedrag van wel € 11.=
Net zaten we voor de tent met een wijntje en een sigaartje. Wijntje in de koffiebeker. Komt er een vriendelijk buuf met 2 wijnglazen aan.........dat dronk toch veel lekkerder volgens haar. En...........het begint weer te druppen

Paddestoelen vlakbij de tent

Een oude spoorbrug onderweg





Dreigende lucht onderweg


Nog even en we zijn op de camping
Zicht op de camping vanaf de hoger gelegen imbiss. Bij het boompje in het midden gaan we staan


's Morgens vroeg hangt er mist

vrijdag 20 juli 2012

Tierpark Berlin

donderdag 5 juli
Wat een enorm park, deze dierentuin. (niet de zoo waar knut ooit was). Berlijn heeft 2 dierentuinen.
Het duurde even eer we er waren. 80 km maar het laatste stuk was wel erg druk, toch lag  het aan de voor ons goede kant van Berlijn.
Een heel groots opgezet park.........we hebben ook niet alles kunnen beijken. Daar heb je zeker twee dagen voor nodig.
Bovendien, de beloofde regen kwam niet en het was alleen maar erg warm en benauwd.
Bij thuiskomst weer bij het Zum Anker gegeten en later bij de tent de bui zien aankomen.
Prachtig gezicht, het was zo fascinerend dat ik er niet aan de gedacht heb om een foto te komen. donderwolken en een paarsblauwe lucht die steeds dichterbij komen.
Bij de eerste druppen uiteraard de tent in en dat was net op tijd. Een enorm onweer en het heeft nog een hele tijd geregend.
De buren vroegen de volgende morgen of ons tentje alles goed doorstaan had.
Ze moesten wel aan ons denken. Gelukkig hebben we een goed tentje en zijn we wel wat gewend.







rondje Oderbruch

woensdag 4 juli ommetje 47 km.

De dag begon met bewolking en niet met de beloofde zon.
Eerst boodschappen doen hier in het dorpje. Daar moeten we wel wat tijd voor uittrekken want ook hier is het rooie ros een bezienswaardigwaardigheid.
Van de meneer van het levenmiddelenwinkeltje kregen we al een hand. Hij kan er maar niet over uit. Heeft het ros al tig keer bekeken. wil er alles van weten en het lijkt hem doodeng om met dat gevaarte de bochten door te gaan. Hij denkt dat de fiets dan te schuin gaat. Kom, het is geen motorfiets!
Uiteindelijk toch op weg. Rondje Oderbruch, natuurlijk weer zonder kaart. De fietsroute hebben we niet gezien maar wel mooie dorpjes en rustige landweggetjes.
Om 1 uur waren we weer op de Oderdam. geen kip te zien en we waren vroeg bij de tent.
Inmiddels was de zon ook gaan schijnen en hebben we nog een poos buiten gezeten.
Op de achtergrond uiteraard het geluid van een grasmaaier, dat hoort er zo bij, anders is het ook zo stil nietwaar?
Morgen willen we naar de  dierentuin in Berlijn. Er wordt regen verwacht, koud is het nog steeds niet.
Verder is het op de camping nog steeds rustig en hebben we geen buren.
verderop staat een eenzame fietser.




Het winkeltje waar we onze broodjes en andere lekker dingetjes koopen.
De andere kant is een restaurant waar we later nog zullen eten

woensdag 18 juli 2012

rondje Polen

dinsdag 3 juli 2012 ruim 90 km.
Via de grensplaats Küstrin-Kietz de grens over. Was wel spannend.
Geen fietspad, erg druk, veel vrachtverkeer en een heel stuk over de gewone weg.
Later werd het wel erg mooi. Heel verlaten boswegen.
De dorpjes die we tegenkwamen waren echte negorijen.
Erg armoedig allemaal.
De mensen die we tegenkwamen waren niet zo vriendelijk eigenlijk.
In tegenstelling tot in Duitsland groet niemand je.
Kan het me ook wel voorstellen. Kom je daar als rijke westerling op een  super fiets in strakke kleertjes terwijl zij van het land moeten leven. Of als arbeider in de bosbouw.
Wat ook vast meespeelde..........we hadden een boekje pools op reis..........in de auto bij de tent. Wel even doorgekeken maar niets geleerd ntuurlijk.
Er stond me wel iets bij van  "tak" stond bij de eerste gebruikelijke woorden. Nou, dachten wij onnozel, dat zal dan wel dag zijn.
dus wij riepen tegen iedereen die we tegenkwamen TAAAAK....
Vreemd dat ze keken...........
Bleek bij thuiskomst bij de tent dat het JA betekent. geen wonder dat ze gek keken.
Maffe mensen op een tandem die ja roepen..........
Uiteraard zijn we weer eens verkeerd gereden, bij een huisje stonden wat mannen maar die spraken geen duits (vreemd in de grensstreek, anderen die van het toerisme moesten leven deden het wel) en ook geen engels. toen we duidelijk maakten dat we nederlanders waren en de weg zochten naar een dorpje wisten ze het ineens wel.

De verhouding tussen de duitse bevolking daar in de streek en Polen is nogal gespannen. Aan de duitse kant van de Oder zeggen ze dat alle polen de grens over komen en alles stelen wat er los en vast zit. Varieert van tuinslangen, gieters tot tractoren.
De mevrouw van de camping vertelde dat de grens voor de oorlog een heel stuk Polen in lag. Wel meer dan 100 km. Ook toen was het arm en leefde men van wat men zelf verbouwde. Toen de Russen kwamen hebben ze eerst een hele slachting gehouden onder de bevolking die daar woonde (drie dagen na de overgave) en wat er nog leefde werd verdreven naar de andere kant van Oder. Het gezin van die mevrouw laadde wat bezitingen op een paard en wagen en bij de grens werd het paard doodgeschoten. Moesten ze letterlijk zelf de kar trekken. Een jaar lang hebben ze rondgetrokken tot ze zich konden vestigen.
Bij de camping is ook een monument voor de gevallen soldaten van die datum. Het merendeel was niet ouder dan 18/19 met een luitenant van 21.
(Naar mijn idee zijn in een oorlog  beide partijen fout en bij beide partijen komen mensen om die dat vechten eigenlijk niet willen.)
Volgens die zelfde mevrouw is er aan die kant van de grens nog niets veranderd, de huisjes en de armoede zijn nog steeds hetzelfde.

Dit verhaal had ze nog niet verteld toen we daar reden dus we hebben in alle onschuld genoten van de natuur.
Uiteindelijjk kwamen we dan bij het veer en moesten we over de Oderdam verder. Dat was de eerste keer dat we daar reden......via binnenwegen naar de camping terug.
Het restaurant in het dorpje sloot om 5 uur de deuren bij gebrek aan klandizie.
Dus naar het volgende dorp. restaurant Zum anker. Daar waren we de enige gasten.Wel lekker rustig.
De bekende schnitzel Hamburger art besteld. Wat een schaal vol.......konden we natuurlijk nooit op. Je kreeg een lap vlees van 25 cm en een bak pommes die hier 2 porties zijn. Bleek het de kleinste schnitzel te zijn, ze hadden nog grotere.

Om kwart voor 8 weer bij de tent, nog even buiten zitten met een glaasje, douchen en dan de tent in. We besluiten om nog even te blijven en morgen een ommetje maken.


Om te beginnen moesten we weer eens door zo'n raar poortje.

Het eerste ooievaarsnest, ik wilde ze eerst allemaal op de foto zetten maar dat was geen doen. Bij 35 ben ik opgehouden met tellen.




dorpje onderweg


Met het veer de Oder over.


Terug naar de camping

Tijdens een rustpauze werd R belaagt door kleine zwarte torretjes. volgens mij kwamen die op zijn shirt af. Was onzin volgens hem, tot dat hij terug op de campng kon zien hoe leuk ze dat geel vonden

zondag 15 juli 2012

Gorgast

maandag 2 juli
Het was een paar uur rijden naar deze camping. en wat voor camping.
eingelijk alleen maar dauergasten. en af en toe een eenzame fietser.
We hebben een prachtig plekje alleen voor ons zelf

en dit is ons uitzicht


De eigenaresse is op vakantie in bulgarije maar de honneurs worden waar genomen door haar moeder die vooral in haar tuintje te vinden is. Ook daar kijken wij op uit



Er komt hier wel een vuilniswagen....


Douchen kan in het witte "gebouwtje"


En de ingang van de camping


Voor morgen hebben we een route uitgezet die hier vlakbij over de grens gaat. Een stuk door Polen, dan met een veerboot de Oder over en over de oderdam weer naar de camping.
We vinden het hier leuk, blijven hier een paar dagen denken we....we wilden nog steeds wat meer van de Oderbruch zien, zoals het hier heet.
Een paar minuten fietsen vanaf de camping is het dorpje. Met de fiets kun je binnendoor een bosachtig park, erg mooi. de mensen zijn ook hier weer reuze vriendelijk. de tandem is hier een bezienswaardigheid.
Irritant vind ik wel dat men denkt dat R een duitser is die met een nederlandse vrouw getrouwd is.

donderdag 12 juli 2012

Omgeving Brandenburg

zondag 1 juli. 51 km
We willen rustig aan deze vakantie beginnen dus niet meteen hele einden fietsen. Gewoon een beetje in de omgeving.
We dachten dat we er wel iets bekend  waren want we hebben 2 keer de tour Brandenburg gedaan. Alleen nooit in de stad Brandenburg zelf geweest.We hadden alleen een klein kaartje van het centrum en iets van de omgeving.
Gebruikelijk is dan dat we van de kaart af fietsen...........nu dus ook. Het was dan ook nogal wat heen en weer terug fietsen.
Gelukkig hadden we de GPS bij ons en de camping gemarkeerd, dus we zouden altijd weer de camping kunnen vinden.
Bij het zoveelste kruispunt waar we stilstonden om te kijken we naar toe moesten, we hadden net een rondje gereden en waren weer waar we al eerder waren, komt er een echtpaar aanfietsen. Ineens slaat de man linksaf, vrouw in de war...snel er achter aan...horen we haar nog zeggen; waar wil je nou naar toe?
Gut wat klonk dat bekend. Voor ons tandemtijdperk moest ik ook regelmatig zo achter R aan hobbelen...nu draai ik gewoon lekker mee.
We hebben wel weer veel bekijks met het rooie ros.
Om kwart voor drie zaten we weer heerlijk in het zonnetje voor het meer.
Eten vlak bij de camping met dreigende regenbuien boven ons. Opvallend is dat iedereen doodgemoedereerd blijft zitten.
Voor dat de bui los barstte waren we weer bij de tent. Wel hebben we het douchegebouw verderop opgezocht. supermodern, heerlijke douche.
Ook traditioneel is dat ik dan het vierkante containertje met douchegel vergeet.
weer helemaal terug lopen........en ook traditiegetrouw is dat nu bij een andere eigenaar is. Jammer want die dingen zijn handig om mee te nemen op de fiets, klein, stevig en ze lekken niet.
Morgen vertrekken we richting Oder. Naar het punt waar we vorige keer gestopt zijn.
We zijn inmiddels flink verkleurd en lek gestoken door de muggen
















We hebben deze vakantie heel veel van deze beschilderde huisjes gezien. de één nog mooier dan de ander. Het is bij deze foto gebleven. R is niet iemand die om de haverklap stopt om de foto te nemen. Meestal kan ik tijdens het rijden wel een foto nemen maar deze keer schoten ze wel erg snel voorbij