dinsdag 4 oktober 2011

Foto's Karinthië

Het is al weer een poos gelden dat ik hier geblogd heb, maar ik heb nog steeds een aantal foto's om te laten zien.
Na de dolomieten zijn we verkast naar Oostenrijk en wel naar Hermagor-Pregessersee. Camping Schluga. Ze adverteren met het feit dat ze een goedkope camping zijn maar dat vonden wij wel wat meevallen. Voor 5 nachten betaalden we het lieve sommetje van € 170.=. Maar dan hadden we wel een Komfortplatz. Dat houdt in de je bij de tent/caravan electra en een eigen water aan- en afvoer hebt. nou is dat voor een caravan natuurlijk wel handig.
Er waren ook weer veel Nederlanders, en dan vooral met kinderen.
ik verbaasde me over het taalgebruik van sommige van die koters. een paar knaapjes van hooguit 10 jaar die, in het bijzijn van hun ouders, een loopbrug over de weg verwensten met alle ziektes die dodelijk zijn.
Toen ik tegenover rein daar een opmerking over maakte wisten de ouders niets beters te doen dan te lachen.
Maar terug naar de vakantie.
Het was daar ook dik over de 30 graden dus erg rustig aan.
We zijn een paar keer met een kabelbaan naar boven gegaan (oa rond de Weissensee). Eén keer door het bos naar beneden gelopen, één keer op de berg zelf wat rond gekuierd. We zijn naar Villach geweest, rond gereden in de auto met de airco aan. We hebben ons uitstekend vermaakt.
De foto's zet ik er zonder commentaar bij













maandag 5 september 2011

nog steeds Italië

zaterdag 20 augustus.
Het is hier prachtig. Wel wat warm, elke dag rond de 30 graden maar ons plekje ligt de halve dag in de schaduw dus ik heb er weinig last van.
Om ons heen blijft het een gezellige boel met een komen en gaan van allerlei mensen. Nu ik me er op ingesteld heb stoort het lawaai me ook niet meer zo.Vorige week was er 's avonds aan het eind van het streekje ineens een zangfestijn compleet met accordeon. Allemaal napolitaanse liederen.
Zo'n feest stopt niet om 10 uur dus de oordoppen zijn wel nodig en die doen het gelukkig goed.
Rein fietst elke dag bergje op en bergje af. We rijden 's middag een rondje met de auto (airco). Het is hiet schitterend maar loeisteil. de klimplek hebben we wel gevonden maar niet klimmen hebben we niet gedaan. Veel te warm. Om op die plek te komen moesten we flinke haarspelden nemen.

Die witte zigzaglijn is de weg.


Het pad naar het gebied ging eerst over een beek en toen steil omhoog

Vanaf de parkeerplaats een blik op de rots

In één van de dorpjes stonden overal aangekleden poppen met een nummer. Er was een zomerfeest geweest en er zou er nog één komen.


We zijn ook een stuk van het fiets traject dat Rein elke dag reed gereden.





als je op de camping bent zie je ergen boven allerlei dorpjes liggen.
Vanmiddag keken we op zo'n dorpje neer. Echt hoger konden we niet komen. Heel bijzonder.

We gaan zo maar weer eens naar de pizzeria. Morgen vertrekken we naar oostenrijk. Wil nu wel weer eens schniztel met pommes.
Verder ben ik wat aan 't lezen en met de Dear Jane quilt bezig.
De buurvrouw was wel heel nieuwsgierig. Zij spreekt een paar woorden engels en met handen en voeten en vooral mimiek kom je een heel eind.
De andere buurman zie ik elke morgen terugkomen met een rugzakje. Daaruit komt dan een netje met allerlei paddenstoelen. hij wordt de beer genoemd omdat hij de bjzondere soort die nogal al duur is zo goed kan vinden. Ik ben de naam vergeten maar het is te vergelijken met de truffel. Wat zeldzaamheid betreft niet wat uiterlijk aangaat.
Alle buren komen dan ook altijd de buit bewonderen, dus dat hebben wij gisteren ook gedaan. Hij heeft er duidelijk meer verstand van dan wij.

Aan het eind van het streekje worden weer allerlei voorbereidingen getroffen voor een gezellig samenzijn. Tafels en stoelen worden bij elkaar gezet en vanmiddag heeft hij al zitten oefenen op de accordeon. Hij had wel een koptelefoon op dus wij hoorden niets.
(het was een zangfeestje voor kinderen, hij was net kabouter plop!)
Ben benieuwd wat Oostenrijk brengt.

zaterdag 3 september 2011

15 augustus

Om half 7 werden we gewekt door een stevig geroffel op de tent. Een hoosbui die uren duurt. Voordeel is dat de buren (en de kleinkinderen) zich niet laten horen.
Opbreken en verhuizen naar een andere camping is nu ook geen aantrekkelijk idee dus we kijken het nog een dag aan.
We hebben wat rond gereden (geen regenfoto's). We zijn ook naar de Drei Sinnen gereden, wilden we na 20 jaar ook wel weer eens zien.
Komen we bij die parkeerplaats moet je € 22.= betalen. Dat wilden we niet dus zijn we weer weggegaan.
Aan het eind van de dag klaarde het op en zijn we een pizza gaan eten in het restaurant bij de camping. De bestelling kwam niet helemaal goed door. Wij spreken nl geen italiaans.
De tiramisu werd oa overgoten met baleys terwijl wij er een contreaux met koffie apart bij wilden. Ach ja....

16 augustus.
Het weer is een stuk beter. Alleen....nu is mijn medicijndoos zoek. Gistermorgen ook al maar toen had ik nog reserve pillen in mijn tas dus heb ik er verder niet naar gezocht.
Allebei aan het zoeken. Alle dozen die we bij ons hebben een paar keer doorgespit. Niks noppes nada. Ik begin te vermoeden dat het nog in het dure hotel ligt, ergens op een nachtkastje of onder een deken.
Het hotel is 13 km verderop dus toch maar in de auto. Onderwijl een scenario bedenken wat te doen als het daar niet is.
Hoe maak je een italiaanse doker en apotheker duidelijk wat voor medicatie je nodig hebt als je het zelf niet eens weet. Ik heb wel een papiertje in de knip waarop alles staat, maar die ligt thuis. Heb je dus ook niets aan.
Uiteindelijk schoten de namen me wel weer te binnen maar de dosering (gram) niet.
Helemaal niets gevonden in het hotel.
Dus maar weer terug naar de camping en een plan bedenken. Ik stap de auto uit, doe de achterklep open, kijk door de doorzichtige zijkant van de doos met hobbyspullen.......tja.
We hebben er allebei een paar maal in gekeken en spullen opgetild. En dus ook de medicijndoos hihi. Enfin, hij is weer terecht en we zijn een halve dag verder.

Ondertussen zijn de overburen bezig om hun klimspullen in orde te maken. Je kunt hier in de buurt klimmen. Rein gaat er met de fiets achteraan om te kijken waar het is zodat wij er morgen ook heen kunnen gaan.
Ik word uitgenodigd om met hen in de auto mee te gaan. Nou nee, dank u wel, hoe zou ik weer terug moeten komen?
Rein heeft de klimstek niet gevonden. Het was 6 km. steil omhoog dus gaan we morgen kijken waar het is.
We zijn in de dorpjes om ons heen achter gastankjes aan geweest maar ze hebben alleen prikdingen.
Ben benieuwd wat morgen ons brengt. We gaan toch maar niet weg en vanavond een andere pizza uit proberen.


Op zoek naar de gastankjes heb ik wel en paar foto's gemaakt. Dit zijn er een paar van.

donderdag 1 september 2011

S. Stefano di Cadore

Camping Comelico, 14 augustus.
We hadden om half 10 een plaatsje. En wat voor één. Midden tussen de vaste gasten. Het moest alleen eerst gemaaid worden.

Die vaste gasten zijn één grote italiaanse familie,vrienden en kennissen. Alles komt bij elkaar over de vloer. Rondom ons klinkt behalve het zangerige taaltje het geknal van flessen die ontkurkt worden. Iedereen krijgt visite, waarschijnlijk van de kinderen die even verder op staan en het eten wordt voorbereid. Normaal vinden we dit niks maar dit doet wel gezellig aan. In de schaduw is het goed te doen. Volgens Rein is het daarbuiten bloedheet en in het dorpje vlakbij erg druk. Hij heeft de boel al verkend op de fiets.
Toen hij nog onderweg was stond er ineens een buurman voor mijn neus. Met eten! Geroosterde broodjes met worstjes en paprika en tomaat van de bbq. er was er ook één voor Rein bij, maar ja, die zat op de fiets.
Een half uur later stond de andere buurman voor me. Met een bord spaghetti. Ik kreeg benauwde visioenen van andere buren die ook allemaal met eten kwamen maar dat viel mee. Snel daarna kwam Rein ook weer terug en prompt werd het bord spaghetti bij geladen. Was heerlijk trouwens. Goede olijfolie, pepperoni en basilicum.
Was helemaal tevreden met de camping, tot 's avonds. Wat een kabaal maken die mensen! Kreeg het er wel van op mijn heupen. Morgen toch maar weer weg?

zon in augustus

vrijdag 12 augustus.
Het weer in Nederland was niet veel belovend, dus de tent, koffers en alles wat je zo al nodig denkt te hebben op een zomervakantie met veel zon in de auto en op weg naar de zon.
Via Duitsland richting de Dolomieten. Is het eerder mooi weer dan blijven we daar hangen waar we op dat moment zijn.
We hebben die dag heel wat blik gezien en niet alleen aan de overkant van de snelweg. Ook wij kregen ons deel in de file.

Ergens in de buurt van Erlangen (beieren) zijn we gestopt.
De camping leek een beetje op de snelweg, maar het is toch maar voor 1 nacht.

Veel nederlanders op de terugweg met allemaal fileverhalen.

zaterdag 13 augustus.
Padoa Italië.
We zitten in een hotel, nou ja, voor het lieve sommetje van € 108 hebben we een soort bezemkast.Het tvtje dat er staat willen ze hier bij de kringloop niet eens meer verkopen. Het douchecelletje is bedoeld voor italianen en veroorzaakt claustrofobie.
De keuken gaat pas om 8 uur open maar wij hebben om 6 uur vreselijk zin in eten dus we halen wel wat bij de Spar om onze maag te vullen.
De camping in Sexten bleek een caravanpark te zijn geworden. Er veranderd veel in 20 jaar, ook hier.
In een brochure ontdek ik een camping 13 km verderop. Daar gaan we morgen maar eens kijken. De temperatuur is inmiddels opgelopen tot bijna 30 graden. We komen tenslotte wel voor de zon!
Het uitzicht vanuit de bezemkast was wel aardig en lijkt tenminste op een vakantieplaatje


zondag 3 juli 2011

deel 4 camargue

De tweede fietstocht was wat leuker. Het fietsen tussen de rijstvelden vonden we niet erg spectaculair. Het leek boven dien toch al veel op oost groningen maar dan warmer en met flamingo,s en wijngaarden.
Ook kwamen we onze belgische buren tegen. Dat waren fanatieke fieters.
we zijn nu wat meer landinwaarst gereden. De auto in een dorpje neer gezet en de kaart erbij gepakt. Tja, zijn we van de kaart gereden, dus op goed geluk naar het oosten gereden.


Deze eerste foto's zijn nog van vlak bij de camping. We gingen boodschappen doen in het dorp met de fiets. Parkeren was daar nogal lastig en op marktdag bijna onmogelijk.
anders dan in het gebied rond Beaune zijn de wijnboederijen hier wat kleiner en minder kasteel achtig.

De volgende fietstocht ging bijna niet door.
We waren nog maar nauwelijks vertrokken en reden nog op het zandweggetje bij de camping toen het raam van het linkerportier niet meer omhoog wilde.
Je auto met open raam ergens in een dorp in de camargue neer te zetten leek ons niet zo'n goed idee dus maar weer terug naar de camping.
Kijken of er iets aan te doen viel.
Na veel gedoe kregen we de ruit omhoog en heeft Rein alles vastgeplakt met tape. Konden we in ieder geval weg.


Ik weet nu wat er allemaal achter dat paneel zit. Maar we konden nu toch fietsen.

Niemand was er getuige van want de camping was leeg

Halverwege zijn we terug gegaan. Het landschap was saai, de mistral deed flink haar best en wat erger was.....de heuvels beginnen hier. We hebben een heel eind langzaam, vals plat, omhoog gereden. Naar beneden ging het trouwens als een speer!

Bij terugkomst was de camping nog even leeg.
De auto is in afwachting van reparatie.
In het dorpje is een garage. De volgende dag kon hij al gerepareerd worden. Een telefoontje naar onze eigen garage vertelde dat de reparatiekosten bjzonder goedkoop waren. Hij zou het er niet voor doen. Een geluk bij een ongeluk zullen we maar zeggen.
Die dag heb ik lekker bordurend en uit de wind voor de tent doorgebracht. Rein deed uiteraard zijn trainigsrondje en kon zo het dorpje aan de kust wat beter verkennen.