zondag 23 augustus 2009

Dagje Görlitz

dagje Görlitz


Donderdag 6 aug.
Een dagje rust.........alleen even naar Görlitz fietsen en daar wat rond kijken.
Allemaal barok en pompeus. Je moet er van houden. Even door het stadje geslenterd. Het was weer erg warm en bankjes in de schaduw waren allemaal bezet. Er was markt, heerlijke verse dingen. We kwamen via de fietsroute binnen. Heel steil en allemaal kinderkopjes. Uitkijken als je naar beneden gaat. Terug nemen we een andere route.
We gaan niet verder naar beneden langs de Neisse. Deels omdat het toch wel steile hellingen zijn, en ook omdat we wat meer rust willen.
's Middags hebben we gekeken of er in de buurt gelegenheid is om te eten. Dat is er wel, een paar km naar beneden de berg af. Vervelend als je later met een volle maag en een wijntje op weer naar boven moet. We kopen ergens in een heel klein winkeltje iets te eten. Hoewel klein...het pand was groot maar het assortiment niet. Van alles twee stuks. Twee potjes jam, 1 half haantje, drie flessen wijn, wel spotgoedkoop allemaal.
Morgen gaan we terug naar Inge. We hebben een kamer gereserveerd. Zaterdag zien we wel weer.

vrijdag 21 augustus 2009

Klingewalde

richting Görlitz

We gaan gewoon weer proberen om er een kort dagje van te maken. Over 40 km zou er een camping zijn. Nou je raadt het al....mooi niet!
Het werd gewoon 70 km fietsen. Wel een mooie route. We kwamen nog langs
Kulturinsel Einsiedel. Vol boomhutten en je kunt er zelfs in een boomkamer logeren. Schijnt niet goedkoop te zijn. Zag er wel heel leuk uit.
Zo langzamerhand gaat het landschap weer meer glooien. Net als we besluiten om het eerste de beste pension te nemen zien we een bord met F.W. en Bett und Bike.
Twee km bergop. En jawel, ook hier alles vol. Grappig is dat men hier je eerst een hand geeft en gedag zegt en dan pas antwoord geven op je vraag. Wijs geworden vraagt Rein nu ook of de tent misschien ergens kan staan, en jawel nu ook kan dat!
En hoe! We hebben een heel weiland voor ons zelf.
Op een bankje in de zon, bier en wijn te bekomen bij de eigenaar, die ook pizza's voor ons haalt, zitten we te genieten van de reeën die tevoorschijn komen.
Even later zijn we getuige van het echte boerenleven. 4 combines komen ineens het korenveld oprijden. Er moet nodig geoogst worden en de luchtvochtigheid schijnt goed te zijn.
We besluiten om hier nog wat te blijven ( ferienwohnung.grasse.de.vu )
en morgen naar Görlitz te gaan en eventueel verderop richting drielandenpunt.

donderdag 20 augustus 2009

Sagar 108 km

We wilden er een kort dagje van maken. Lekker vroeg weg, dankzij de kinderen, en dan lekker vroeg een camping zoeken en wat wassen enzo.
Volgens het boekje van Bikeline komen er genoeg campings op de route. Wat er gebeurd is met de campings weet ik niet maar wij hebben ze niet gezien!
De route zelf was ook niet echt super. Veel, heel veel lange rechte stukken en dijken. Rein krijgt dan de neiging om dan in een voor mij moordend tempo als een soort robot door te stampen. Weet je hoeveel zadelpijn je daar van krijgt??????
Steeds vaker moet ik even van de fiets af. Ook niet echt een optie want zo gauw je stil stond werd je opgevreten door de muggen. Het was al weer behoorlijk warm ondanks de regen van gisteren.
Bovendien reden we Neuzelle al helemaal verkeerd uit. De bewegwijzering laat behoorlijk te wensen over. Lange warme heuvels op en af tegen de wind in. Ik kan me voorstellen dat ze het hier bergen noemen.
Uiteindelijk kwamen we toch ergens bij een "Hof". Zag er geweldig uit! Mooie tuin, prachtig terras en rondom mooi gerestaureerde schuren. Dus....pilsje besteld, en ja we konden avondeten. We hadden er toen al 100 km fietsen opzitten.
De uiterst vriendelijk meneer (volgens Rein had hij al een flinke slok op maar ik merkte er niets aan)liet ons de campingplatz zien. Alles was verder volgeboekt (kamers). Klein grasveldje, niks mis mee. Alleen.......midden op dat veldje stond een paal met een tuinslag eraan. Dat was de douche! Koud welteverstaan. Nou vindt mijn hulpmotor een hoop goed maar hij staat wel op een warme douche na zo lang fietsen. En een goede warme maaltijd. Enfin, eerst dat pilsje maar eens opdrinken.
De vriendelijke meneer had ons intussen de menukaart gebracht. Het beste wat we konden kopen waren twee sneden zuurdesembrood met een lang dun lamsworstje.
Toen werd het tijd om op te stappen. We vonden het wel knullig tegenover die vriendelijke meneer ..maar we moesten wel eten! Later bleek dat dit een gelegenheid is waar men de oude landelijke eenvoudigheid aanhangt. (Wij zagen trouwens daar een peperdure porsche staan dus privé zal het wel wat meevallen.)Dat is natuurlijk hartstikke leuk als je er voor kiest! Hoewel ik me wel afvraag of die hardwerkende boeren van vroeger als hoofmaaltijd twee sneetjes brood met een dun worstje nuttigden. Het was er wel erg mooi en voor wie de eenvoud geen bezwaar vindt"

www.glockenhof.net

Ondertussen moesten wij wel verder zoeken. Het landschap werd gelukkig wel wat mooier en we besloten om de gewone weg te blijven volgen en het eerste de beste pension wat iets leek te nemen. In Bad Moskow zou toch wel iets zijn. We zagen wel iets aan de hoofdweg maar dan moet je wel erg wanhopig zijn en zo ver was het nog niet. Doorrijden dus maar weer. We kwamen in Sagar terecht. Camping 4 km omhoog en
1200m linksaf Radlerklause -Gaststätte/Pension
Dus dat laatste maar. Jawel hoor, alles vol! We konden vier km verderop proberen of anders bij hun eigen buren. Toen rein vroeg of ze misschien een plekje voor de tent hadden was Alles Klar volgens Inge. Ze begrepen niet dat wij een tent vervoerden, zagen alleen het rooie ros, maar we mochten op hun eigen gazonnetje staan.
Ook dit waren weer heel vriendelijk mensen. Inge was wel een typestra maar heel gastvrij(en vergat ze zaken niet) Ze kookte uitstekend, hield van kletspraatjes met de gasten. Evenals de rest van het gezin zou later blijken.
Na een poosje kwam ze met een gastenboek aandragen. Wij zouden de eerste Nederlanders zijn die er iets in zouden schrijven, als we wilden tenminste...ja dat wilden we wel. Wel wilden ze weten hoe het komt dat Rein zo goed Duits spreekt. (aan de grens geboren, taalgevoel etc). Ook de andere gasten kwamen er gezellig bij zitten en werd het later dan gepland.
Na een fiks ontbijt, geregeld en geörganiseerd door de strenge Inge weer op fietse. 40 km verderop zou een camping zijn!
bij Inge und Peter

nog een dagje camping

We hebben er idd nog een dag en een nacht gestaan. Het heeft flink geregend en we hebben genoeglijk onder de rieten punt gezeten. Ook hebben we wat door het dorp gekuierd en het klooster met kerk bekeken. Ik heb er geen foto's gemaakt.
Ten eerste kun je dat niet goed op een foto krijgen, tenzij je een enorme groothoeklens hebt, ten tweede zijn er ik weet niet hoeveel kaarten van en ten derde ik vind het ook niet mooi.
De kerk schijnt het grootste barokmonument van Noord- en Oost-Duitsland te zijn.

http://de.wikipedia.org/wiki/Kloster_Neuzelle

hier kun je de foto's en geschiedenis bekijken.(als de link werkt tenminste, anders even googelen)

Hoewel de keuken van de zickenzeller gesloten zou zijn werd er voor de campinggasten toch gekookt! Jammer dat er 's avonds nog een gezin met drie kleine kinderen aankwam. Nou heb ik niets tegen kleine kinderen maar wel tegen gekrijs en gejengel om 22.00 uur en 07.00uur. De vader van het gezin liep er ook vandoor, net als Rein. Vraagt ie:"Is het erg luid?" Ja dus, nou we moesten maar een half uurtje geduld hebben. 's Morgens begon het in alle vroegte opnieuw. We waren dus vroeg op pad en dat bleek achteraf maar goed ook.
Ik heb nog wel even een foto van de stoeltjes gemaakt die ze daar hadden staan. Om na te maken
dagje camping

woensdag 19 augustus 2009

Zum Zickenzeller

Zum Zickenzeller

Na nog een foto van de mooie stoeltjes op het terras ging het weer verder.
Mens mens wat was het heet. 76 km en ongeveer 32 graden.
De eerste 6 km mochten we onverhard doen, over mul zand, verschrikkelijk. Toen ging het bergop, bergaf. Dan nog tegen de wind in over een dijk, nee, echt leuk was het niet.Via Frankfurt an der Oder en Eissenhüttenstadt naar Neuzelle. Over de berg het binnenland in.
Het was ook nog even zoeken naar de camping. Nou ja, camping.......Een platgemaaid geitenveldje voor 4 kleine tentjes. Wel heel erg leuk. Als je dan weer op het terras zit met een biertje en later achter de zelfgemaakte rollade met rode kool dan is alle leed weer geleden. Er wordt voor de volgende dag mooi weer voorspeld dus we besluiten hier 2 nachten te blijven.De klandizie op het terras bestaat vnl uit mensen uit de buurt die gezellig een praatje komen maken en een pilsje pakken. Ook wij worden vrolijk in de gesprekken betrokken.
Later komt er nog een jong Tjechisch stel bij en nog weer later een eenzame fietser. De laatste zei weinig. De Tjechische jongen des te meer! Wilde alles weten over het fietsen in Nederland. Grappig.
De naam Zicken(geiten) zeller stamt nog van vroeger. In armer tijden werd Neuzelle in de volksmond Zickenzelle genoemd. De geiten voorzagen de bevolking in hun onderhoud en er waren eestal meer geiten dan dorpelingen.
Morgen gaan we de kloosterkerk bekijken

dinsdag 18 augustus 2009

geen plaats

in Seelow, of toch wel?
Vandaag heb ik maar 1 foto genomen.
De vakantie duurt nog even en het aantal foto's wat ik nog kan maken beperkt.
Het was nogal wat heen en weer gerij vandaag.
Vanuit Grünheide de Spreeradweg weer oppakken en vandaar de route via het Oder-Spreekanaal.
Eerst terug naar het punt waar we gisteren van de route zijn afgegaan. Gelukkig was Rein zo slim om te denken dat als we gewoon recht door zouden rijden ipv weer de heel omleiding we dan vanzelf weer bordjes zouden zien. En inderdaad! Na ongeveer 8 km kwamen we dat bordje ook tegen. Wat denk je? Het ging richting.......Grünheide!
Dus omkeren maar weer. Gelukkig ging het na 500 meter ergens anders heen. Meer naar links maar nog wel steeds richting Berlijn.
Nog eens 8 km verder zagen we een overzichtskaart. Wat denk je? Het Oder-Spreekanaal waren we bij Fürstenwalde al gepasseerd. Lekker bijdehand!
Wij weer terug naar Fürstenwalde. Een heel gedoe om daar via de route te komen want die ging over een hele hoge houten brug met trappen. Vlak langs de leuning was wel een gootje voor een fiets maar wij konden daar met geen mogelijkheid langs. Helemaal om de stad heen moesten we. Uiteindelijk in het centrum naar de Tourist info.
Hier kwam men met een gloednieuwe route die ook naar de Oder-Neisse ging. De Oderbruchbahn-Radweg. Door de landerijen, over heuvels en langs/over voormalige spoorbaantjes. Erg mooi.
Rond drie uur op zoek naar het eerste onderkomen. Het was stik- en stik heet. Als je stil bleef staan werd je ook nog eens belaagd door muggen en wespen. In het eerste dorp waar slaapgelegenheid zou zijn was men of niet thuis, of men wilde niet opendoen. Verder maar weer. Het tweede hotel had deze avond vrij, zei men.
Doorrijden maar weer. Het daarop volgende hotel was helemaal vol. Misschien in het volgende dorp maar men gaf ons weinig kans. Ondertussen hadden we bijna 90 km gereden en waren we moe en warm. Door naar Seelow. Best een plaats waar je hotels en pensions verwacht. Het eerste (vreselijk dure) hotel zat ook helemaal vol. Een vriendelijke jongeman vertelde dat er vlak bij de Poolse grens een woodstockachtig festival was waar men 250.000 Polen verwachtte! Er stonden inderdaad overal poolse bussen en auto's.
Zucht! Even een foto genomen van de ouwe kachel en zwerfkat naast de (open) keukendeur van dat luxe hotel.

geen plaats

Aan de overkant van de straat was een Lidl. Toch maar water inslaan en iets om te eten. Het wildkamperen, of ergens bij een boer vragen kwam nu wel heel dichtbij. Ik had me er al helemaal bij neergelegd.
Toch nog even in het dorp zelf vragen. Het eerste de beste restaurant/gasthof was raak. De eigenaar van het pension was niet direct in de buurt maar wel snel opgetrommeld. Met een halve liter bier voor ons op het terras achter het Gasthof, op jaren "50 stoeltjes en in gezelschap van een bijzonder vrolijke gastvrouw, besloten we helemaal nergens meer heen te gaan! Ongeacht de kosten! Gelukkig viel dit reuze mee en konden we ook achter op het terras eten. Klein minpuntje........er zou 's avonds een dansfeestje zijn. De dj was al bezig het spul te installeren. Het kon ons allemaal niet meer schelen! We hebben trouwens helemaal niets gehoord van het lawaai. We sliepen tweehoog aan de andere kant.
Wel hebben we ons, samen met de andere gasten, tijdens het eten bijzonder vermaakt over de nogal ontremde gastvrouw. Eén echtpaar vond het allemaal niet zo leuk.
Als je niet gesteld bent op praatjes met vreemden ben je in dit land verkeerd! Iedereen vindt het prettig om even een babbeltje te maken, zomaar..

zondag 16 augustus 2009

nog eens 80 km

Via Fürstenwalde

31 juli.
We staan nu op een camping in Grünheide. Vlak bij Berlijn.
Het heeft wat moeite gekost om hier te komen.Voor de zoveelste keer waren er geen campings die wel op de kaart staan. Het is wel een heel oude kaart, dat wel.Na een patatje zonder mayo (had de Imbiss niet) en voor Rein een Bockwurst kwamen we hier dan toch.
Na wat heen en weer gerij door wegafsluitingen wel.
Eerst de hele dag door een koud donker bos gereden. Zijn nog mensen tegengekomen waar we gisteren op het terras mee hadden gesproken. Zij hadden wel een boekje van de Spreeradweg en gaan ook naar Berlijn.
Het is een kleine camping, het lijkt rustig. Hier ontdekken we dat we de oplader kwijt zijn. Na een ommetje over de camping besluiten we dat we niet naar Berlijn gaan maar ons oorspronkelijke plan weer oppakken. Oversteken naar de Oder-Neisse. Dat boekje hebben we in ieder geval wel.
Achterop de campingplaats staan ook in dit geval de Dauercamper, ofwel de vaste plekken. Er staan caravans uit het jaar nul geparkeerd, in sommige daarvan wonen hele families. Er staan grote auto's tussen waarvan je alleen het silhouet ziet. Verborgen onder plastic hoezen staan ze een poosje te wachten hebben we het idee.
We zijn toch wat huiverig om onze hele vakantieboedel hier te laten en met de trein naar Berlijn te gaan. De beheerder kun je alleen telefonisch bereiken. De receptie is 's morgens een uurtje open. De beste man woont ook tussen de grote groep Berliner achterop de camping.
Het sanitair is wel schoon..opvallend is wel in dit deel van het land dat men weinig behoefte aan privacy heeft. Alleen voor de toiletten zit altijd een deur maar voor de douches lang niet altijd. Ook je kleren moet je vaak ergens buiten de douchecabine neerleggen.
De eerste dag had ik mijn kleren over de bovenrand van de cabine gehangen zodat ze niet nat werden. Mijn bril in de broekzak. Toen ik klaar was met douchen, het spul weer opvissen. Viel mijn bril uit de broekzak, aan de andere kant van de muur. Ik had het idee dat in die ruimte de toiletten waren, dus ik aankleden, omlopen, en kijken in die ruimte. Nou mooi geen bril. Lichtelijk in paniek! Rein, Rein, help help. (ik was ook al wat sjagrijnig trouwens) Rein de beheerder opgehaald......sleutels mee...ligt die bril toch in één van die toiletten. Had ik hem niet gezien! Wel wat genant, maar ja, ik heb die bril tenslotte niet voor niets. Later kwam de beste man nog even langs om te informeren of alles goed was! Hij vertelde dat hij er bijna op was gaan staan omdat hij hem ook niet direct zag. Toch aardig!
Morgen willen we richting de Poolse grens.

Richting Ranzig

Richting Ranzig


Weer bijna 80 km. We zijn vlak voor Beeskow gestopt. Een boscamping ook weer bij een meer. Door een praatje met de "buren"besluiten we om maar richting Berlijn te gaan en de stad te gaan zien. Maar ja.......of het ook gebeurt?????????
Wel zijn we hier onze oplader voor de accu voor de camera kwijt geraakt. Eén van de accu's heeft eens tweemaal een witte was meegedraaid en doet het niet al te best meer. Veel foto's zullen er dus niet meer gemaakt worden.

Spreewald

Ruim 86 km vandaag!
echt op de fiets


Een deel van de route hadden vorig jaar ook al gedaan. Inclusief de brug waar we met de tandem lastig overheen konden. Nu liep er een duite meneer die ons vertelde dat in 1945 de Russen geprobeerd hadden de brug mee te nemen.
Het Spreewald hadden we nog niet eerder gezien. Een (volgens wikipedia) een bosrijk veengebied met veel vertakkingen van de Spree en ontwateringskanalen. De lengte van de waterlopen is 970 km. Er wonen nog veel Sorben. Het was erg mooi en deed ons aan Giethoorn denken.
Wel heel toeristisch. De camping in Lübbenau hebben we wel bekeken maar vonden we veel te druk. Tenslotten zijn we beland in Hindenberg, heuvel opwaarts. Ook mooi maar veel rustiger

vrijdag 14 augustus 2009

Echt op de fiets

echt op de fiets

We vertokken in de regen en na 59 km kwamen we op de camping bij Klein Döbren.
We begonnen vanuit Losha. Daar hebben we de auto op de parkeerlaats gezet onder de hoede van de vrijwillige brandweer en het stadhuis.
Via een heel smal paadje naast een watertje ginjg het richting Uhyst. Daar hebben we de Spreeradweg opgepakt.
Gaanderweg werd het droger en vonden we en camping. Het leek zo ideaal. We waren er erg vroeg dus dan moet iedereen nog binnenkomen. Wij hadden wel het beste plekje!
Uitzicht over het meer en een bankje voor de deur.
Na een paar uur kwamen er een stel giebelende ouderen naast ons staan. Dwz. Hij was wat ouder, zij nog jong en blijkbaar erg verliefd. Als je ze om half 2 's nachts nog hoort heb je wel genoeg van zo'n stel.
De ouders met de baby van 9 maanden die aan de andere kant naast ons stonden waren een stuk rustiger. Een kraaiende baby om 7 uur vond ik niet zo erg.
Veel foto's heb ik niet gemaakt.

donderdag 13 augustus 2009

Op zoek naar de Spree

Op zoek naar de Spree


De eerste 40 km zitten erop. Een groter ommetje in de omgeving gemaakt. Een heel eind rond een ander meer gefietst. Je mocht niet buiten het fietspad komen want er bestond gevaar voor instorting. Jammer want het is er prachtig! Heel rustig, je komt amper iemand tegen.
Morgen willen we weg! Echt fietsen!

Op zoek naar een camping

Opzoek naar een camping

Maukendorf.
We hebben een camping gevonden. Bij de Knappensee. Een meer wat ontstaan is door vroegere Tagebau. Dit gebeurt in dit deel van Duitsland nog overal en de bewoners zijn er niet echt blij mee. Hele dorpen verdwijnen omdat er steenkool onder zit die men op wil graven. We zullen er deze vakantie nog het één en ander over horen.
We hebben een ruim plaatsje toegewezen gekregen en we willen morgen rondfietsen om te zien waar we de route gaan beginnen.
We raakten per ongeluk verzeild op het terrein van een museum over de Dagbouw van vroeger. Vandaar de foto van het treintje.
Dankzij de GPS vinden we de camping ook weer terug.

Bij Apeldoorn rechtdoor

25

Een heel andere route dan anders. Richting Osnabrück en dan via Bielenfeld, Paderborn richting Dresden. Twee keer een kleine file bij wegwerkzaamheden.
Wel reden we dikke regenbuien tegemoet.
Volgens Rein zouden er in Bautzen campings zijn. Nou niks gezien. Wel zagen we richting Zittau in de buurt van Oppach ineens een bord waar Zeltplatz opstond. Bij één of andere stube. Toch maar eens kijken. Jawel hoor we mochten in de tuin staan. Er was ook nog een Ferienwohnung beschikbaar. Met het ook op de regen kozen we daar voor. Er was verder geen kip en de mensen allervriendelijkst. Ze waren daar alleen in het weekend want door de week waren ze in Leipzig waar de dame een Gasthof had.
Het was er erg komisch! Het eerste wat ik zag was het zigeunermeisje aan de muur. Ik wist niet dat ze nog bestonden. Verder wilde ik een paar glazen omspoelen in de "keuken". De waard raakte lichtelijk in paniek. Er kwam wel water uit de kraan maar dat liep zo het kastje eronder in. Was nog niet aangesloten. Ja, weet ik veel?
Als we naar buiten willen moeten we via de bar of door een deur die naar de straat leidt. Morgen gaan we een camping opzoeken en daar dan een paar dagen blijven. Beetje infietsen enzo.