maandag 13 oktober 2008

Walternienburg

Walternienburg


geen idee hoeveel kilometer we gereden hebben.
Wat een dag! Ik kan niet meer zitten! De hele dag wind tegen en het eerste deel onbeschut. Later kwamen we in een bos. Onverhard, vals plat, nee echt leuk was het niet.
Rein kwam ineens met het idee om in Dessau de trein naar Magdeburg te nemen. Dat zag ik al helemaal niet zitten!! Het rooie ros in zo een boemel met al die bepakking. Ik zag ons al die trappen op en af rennen met een tweepersoonsfiets die niet in een lift past. Ik heb ook nog niet meegemaakt dat de volgende trein op het zelfde niveau perron stond. We hebben met de solofietsen ook wat heen en weer gerend om net de trein te missen. Bovendien........in Duitsland is het een doodzonde als je fietst op de perrons. werkelijk. Men wordt dan zo boos!!!
Bovendien het is zaterdag en veel Elbefietsers willen weer naar huis.
Ging dus niet door.
We slapen nu in een klein dorp in het lokale Gastgedoe . Je weet niet wat je ziet zeg, die kamer.
We waren de enige gasten, was wel wat ongezellig eten, maar toe maar!
's Morgens bij vertrek kwam de "gastvrouw" even in de kamer kijken of we niets "vergeten" waren. Nee hoor, alle handdoeken hangen er nog!

Geen opmerkingen: