dinsdag 30 september 2008

Wittenberg

Wittenberg

22-08-08 ongeveer 90km.

We zijn van de route afgeweken.
Er wordt veel regen voorspeld en we hadden geen van beiden zin om de heuvels over te trekken. Er staan nogal wat dikke pijltjes op de route en we hebben nog steeds tegenwind.
Tot op het laatste moment wisten we het niet zeker. Veilig volgens de route de heuvels over of zonder kaart op de bonnefooi de Elbe zoeken.
We doen het laatste!
Eerst een flink stuk onverhard en kuilig langs de Elster (zijarm van de Elbe).
Toen we niet verder konden kwamen we ook meteen mensen tegen in een verder uitgestorven dorp. Alleen een hofhond die het gesprek begeleidde met duidelijke waarschuwingen.
We waren in ieder geval op de goede weg. Na een fiks aantal km stonden we ineens voor eenbehoorlijk drukke weg maar daar was weer iemand die de weg door het bos wist.
Zien we daar bordjes zum Radweg 2. Dat bleek de Elbe Radweg te zijn. Hoe voorspoedig kaniets gaan?
Het was wel erg warm en eenmaal in Wittenberg was het weer lastig om een pension te vinden. Uiteindelijk toch gelukt.
De badkamer moet wel gedeeld worden met mensen die de andere kamer op de verdieping hebben. Dat is niet iets wat we leuk vindenmaar vooruit maar. De volgende morgen maakte hij heel gedienstig de zadels van de fiets droog (die had buiten gestaan) maar hij had zogenaamd geen drie euro terug. Beetje jammer. Wij en nog andere gasten bleven wel om wisselgeld vragen....bleek hij het wel te hebben. Ja dat is lekker verdienen.
Ook weer uit eten geweest.........grappig........een paar huizen verderop, is te lopen maar de pensionbaas raadde het niet aan. Waarom niet?????? Geen idee. we zaten gezellig met ons allen in de tuin. Heel gemoedelijk en vriendelijk. Er kwam iemand bij ons zitten omdat ie niet alleen wilde eten. Na even slikken van onze kant was het heel gezellig.
Bij het afrekenen vroeg de mevrouw uit welk land we kwamen. (ze snappen echt niets van Nederlands). Nou uit Nederland..........."oh........die Maxima..........ist meine Freundin"
Grappig

Nog een dagje Lieben Werda

nog een dag Liebenwerda

Het beviel ons zo goed en waren toch aan rust toe dat we nog een dag gebleven zijn.
Een beetje kijken hier en daar, wat wandelen en olympische spelen kijken.
Ik kon ook weer eens flink doorborduren

woensdag 10 september 2008

Bad Liebenwerda

bad liebenwerda


Nog eens ruin 60 km tegen de wind in.......heb er eigenlijk wel wat genoeg van. Misschien was de route wel mooi maar we hadden al die tijd stevige wind tegen. Na al die dagen gaat dat knap vervelen. Het waren lange rechte stukken....Uiteindelijk kwamen in dit dorpje en er was nog een appartement vrij..........Eerst over het spoor met een echt spoorhuisje. Geloof het of niet maar bovenin stond een man de spoorbomen omhoog te draaien...echt dat heb ik in mijn jeugd in Soest voor het laatst gezien!
Toen we bij de ferienwohnung kwamen waren we sprakeloos. Zo kneuterig, zo gezellig, zo warm. We zouden het helemaal nooit zelf zo inrichten maar we hebben meteen een nacht bijgeboekt!!!
We mochten alles......in de tuin, bbqqen als we dat wilden, van het zwembad gebruik maken......De foto's vertellen hun eigen verhaal. Een vijver met vissen, Een voliere, en achter een grote "geheime"eigen tuin waar we ook mochten zitten.
En wat dacht je wat.'s avonds kwam er een basset hound even polshoogte nemen. Die was van andere gasten maar ik vind zo'n hond zo leuk.
De volgende dag hebben we heerlijk geklungeld, het dorp bekeken. Daar waren we zo mee klaar trouwens, maar een stukje gewandeld, buiten gezeten, bekeken hoe de hockeydames van Argentinië wonnen.
Ook dit is vakantie!

maandag 8 september 2008

Hindernissen

hindernis



Senftenberg 19-08-08 dik 85 km
Mensmens wat een dag. Het begon vrij voorspoedig. Lekker weer....wind in de rug. Hoewel voorspoedig...de route klopte niet met wat wij fietsten, en toch weer wel Een heel ingewikkeld verhaal.
Uiteindelijk kwamen we, na een rare bocht recht omhoog, bij een spoorwegovergang.
Wat denk je.....kan de tandem niet door de poortjes!
Tassen, tent, alles eraf, fiets op de vangrail tillen, aan de andere kant naast het hek naar de overkant lopen. Rein moest alles alleen doen want ik was in het bos.........last van het "drink"water.
We moesten dwars door Cottbus. Ook hier klopte de route niet helemaal en moesten we vaak zoeken. Er zijn veel fietsroutes en die staan allemaal ophetzelfde paaltje. en ik krijg het niet voor elkaar om met de snelheid die de stuurman aanhoudt op tijd de bordjes allemaal te lezen.
Hetzelfde geldt voor 1 van de aflslagen. Dat was gelukkig. We kwamen bij een winkeltje waar we eten en drinken konden kopen..echt nodig......en de mevrouw wist een betere weg.
Bovendien.....er kwam zo'n leuke trabant langs.
De laatste kilometers (30) waren niet leuk........felle wind tegen. Ik ben blij met Rein.....Het laatste stuk gingen we met 20 km per uur tegen de wind in. Au au au.....We zagen ook nog 2 otters maar je bent zo gefocust op het bereiken van de camping dat je er niet echt van kan genieten.
Na veel omrijden kwamen we op een hele grote camping. HELP
In een naburig dorp zou je kunnen eten. Ook nu weer omrijden maar we kwamen in een dorp. Kaartje gekocht voor mijn collega's en gevraagd waar we zouden kunnen eten.
Het plaatselijke restaurant werd ons aanbevolen. Ja uiteraard.
Komen we daar.....worden we te woord gestaan door een aardig meisje. Tweedejaars student...die niet genoeg afstand bewaarde en ons erg gezellig vond. Ze kwam om de haverklap bij ons om te kletsen en leuk te doen.
Aan het eind van de maaltijd was ik er helemaal zat van en ben nogal bot geworden. Rein doet dat nooit, die blijft vriendelijk.
Enfin..in de stromende regen naar de camping.
Maar het was te doen dus ik in badpak naar de douches....kom ik weer buiten .....onweert het verschrikkelijk! Rein moest ook nog douchen dus die ook door dat noodweer.
Komt terug , is de bui over.........kaartje leggen.........heeft de alleengaande buurman van over de 60 een hoop radio lawaai. Ja daar kan Rein niet tegen dus die er heen....viel niet lekker.....
's Morgens hadden we lekkere broodjes van de bakker die op het terrein komt en boze buurman was vriendelijk!!!!!!!!!!!

woensdag 3 september 2008

Peitz

Peitz


Ruim 60 km.
Het lijkt weinig maar de etappe was zwaarder dan we dachten. De steigingen die aangegeven waren vielen reuze mee maar die lange hellingen zijn veel vervelender. Vooral de tegenwind.......
De gebruikelijke velden en dennenbossen. Wat een bossen hebben ze hier.
We zitten in een hotel. De camping waar we langs kwamen was niets. De volgende te ver weg en de camping die hier zou zijn is nog in oprichting. De man van de vvv heeft vrienden in Bedum. Hij wist vlot andere plaatsen te noemen. Steudum, Onderdendam. Ja hoe groot is de wereld.
Mijn lief staat de was te doen en we gaan zo eten.
Het is inmiddels warm geworden al schijnt de zon niet zo fel.
De fiets staat binnen in de hof van het hotel. Ook al zo'n vreemd ingerichte ruimte.
Ik vind het niks hoor al die schedels.

Regen en onweer

regen en onweer



Beeskow, 17 aug. 80 km
Het begon veelbelovend vanmorgen. Tot we de weg kwijtraakten. Het bordje stond iets te vroeg aangegeven. We zouden rechtsaf moeten. Maar ja, rechtsaf was wel een heel zanderig bospad. Afstappen, kijken, nog eens kijken, nee het was de enige mogelijkheid voor rechtsaf. (later zou blijken dat het pad rechtsaf verderop lag, verscholen achter een plukje bomen). Dus toch het bospad maar op. Het was hele zachte veengrond. Op een gegeven monment moesten we ook afstappen. We zakten te diep weg.
Bij de eerste camping die we tegen kwamen wilde Rein toch graag verder fietsen. Nog maar 20 km. Natuurlijk begon het toen te regenen.
De camping die we nu hebben moet een ferienpark worden. Dat is het nog niet helemaal. Wel heel modern met een key voor alle deuren en de douche.
Die overigens koud was. En we hadden het al zo koud.
Tenslotte aan het eind van de dag nog een cadeautje.
Op zoek naar een restaurant kwamen we vrij snel bij een hotel-restaurant. Wij naar binnen, een jongeman achter de balie was druk doende op een laptop. Na een paar minuten keek hij een beetje op. Of we hier konden eten. De keuken is pas om 6 uur open. (het was half 6)Verder zei de spelletjes spelende jongeman niets. echt helemaal niets! Dat was dan ook de eerste en enige inwoner van dit stukje duitsland die niet vriendelijk was.
Wij weg! Komen we later bij iets wat nogal achteraf aan het water lag. Vooraan het pad bleek dat ze een goede viskaart hadden. Blijkt het een pension te zijn met een eigen visrokerij. Terwijl wij nog een beetje stonden te dubben op het terras, brak de zon door.
Even later zaten wij prinsheerlijk op de snel afgedroogde stoelen en tafel een heerlijk verse forel en paling te eten!

dinsdag 2 september 2008

nog een dagje strausberg

nog een dag strausberg

We hebben onze eerste echte rustdag!
We zijn alleen om het meer heen gefietst naar ons nieuwe onderkomen. Het heet een appartement te zijn. Het bestaat uit een slaapkamertje, een ander klein kamertje waar de tv en de bank staat en een natte cel uiteraard. Het gedeelte waar gekookt kan worden ligt 2 deuren verderop en wordt gedeeld met de andere gasten. Er wordt ook om beurten ontbeten. Het gaat er allemaal heel gemoedelijk aan toe.
's middags maken we een wandeling langs het meer en verder doen we weinig. Rein kijkt naar de olympische spelen en ik borduur.

Kaum nennenswerte Steigungen

Strausberg


Ja dat staat echt in het boekje over de route van vandaag. Ik denk dat de lui die dit traject hebben beoordeeld een auto hadden bij het vaststellen van de route. Vast geen fiets met volle bepakking. Werkelijk allemaal lange heuvels. Je kijkt naar een punt waarvan je denkt dat het het hoogste punt is, ben je daar komt er nog een hoger punt. Kapot waren we. Komt ook omdat we de hele middag in de regen hebben gereden en de zadelpijn onverminderd voort duurt.
We zitten nu in een pension in Strausberg. Hebben we met veel moeite kunnen vinden, ook hier bijna alles vol. Ja een hotel van 145 euro, maar dat gaan we niet doen.
Jammer dat we maar 1 nacht kunnen blijven anders waren we zondag pas verder gegaan. Er wordt nog steeds regen voorspeld.
Maar ook nu geldt: We zien wel!!!!!!!!
Weinig foto's genomen vandaag. Kan niet altijd, De talloze roodstenen gebouwen en huizen die volledig krotten zijn geworden....mooie plaatjes maar als we er langs komen rijden we meestal op kinderkopjes. Kan ik geen foto maken en Rein wil er zo snel mogelijk overheen laat staan stoppen.
Toen ik vanmorgen wakker werd dacht ik even: "Thuis is het ook leuk". Ach, morgen ziet het er weer heel anders uit!

maandag 1 september 2008

Holprigem Kopfsteinpflaster

kopfsteinplaster


ofwel........over hobbelige kinderkopjes....ging het naar Niederfinow.
Zoals ik bij het bijschrift van de foto ook vertel, de meeste paden zijn geasfalteerd maar lang niet alle. Bovendien, de meeste dorpjes hebben 1 hoofdstraat met kinderkopjes en alle zijweggetjes zijn onverhard.
Nog steeds kijken we onze ogen uit. De route gaat veel door naaldbossen. Of Houtakkers zoals ze eigenlijk genoemd worden. We hebben geleerd (nou ja, we.....)om bij het naar beneden suizen aan het eind wat af te remmen. Negen van de tien keer gaat het ineens naar links of rechts en je moet natuurlijk wel de tijd hebben om de bordjes te zien. Samenwerking is hier belangrijk. De voorste let op het wegdek en de achterste op de bordjes. Moet de voorste niet te hard rijden natuurlijk anders is het onverwacht vol in de remmen of een onverwachte gekke bocht. Af en toe had ik dan ook wel de neiging om de voorste een draai om zijn oren te geven. Mijn spieren kunnen dat allemaal niet aan.
We hebben maar 48 km gereden. We staan op een kanocamping. Kan heel leuk zijn maar dat is dit niet. We waren er erg vroeg dus wisten nog niet wat onze buren zouden worden. Er stonden een paar grote tenten op het veldje voor trekkers en families. Daar moesten we verplicht staan. In die tenten woonden twee families met kinderen. Zo te zien waren het zussen van elkaar. Eèn vader hing het poldermodel aan. Zijn oudste zoon (ongeveer 6 jaar) was nogal levendig zeg maar. Toen dit levendige jongetje de tentharingen van de ouderlijke tent begon te verwijderen vroeg pa heel beleefd of hij daarmee op wilde houden. Vier haringen verder stelde pa vast dat : "wat voor ons geldt, geldt ook voor jou.we laten de haringen zitten! "
Nou je zult het te horen krijgen als kind zijnde. Je hebt ons en je hebt het kind.
We maken de oordoppen wel wat dikker.
We koken weer eens ouwerwets bij de tent. In het naburige dorpje hebben we eten op gehaald. Een blik erwtensoep met salami erbij. Verse broodjes......ach we vinden alles lekker. Verswaren verkopen ze weinig in deze dorpjes. Volgens mij bakt iedereen zijn brood zelf en verbouwt iedereen zijn eigen groente. Een lam, kalf of varken zal ook nog wel eens bij de boer van de hand gedaan worden.
De doucheruimte is nog primitiever dan op de vorige camping.
Drie wc's en twee douchebakken met een gordijn ervoor. Aankleden kan alleen buiten de douchebak maar daar zit een andere vrouw te plassen. Erg preuts ben ik niet maar dit gaat me te ver. Ik heb gewacht tot iederen weg was. Toch betalen we € 15.= voor dit plekje. Zo duur zullen we het niet meer tegen komen. Nee de prijs/kwaliteit verhouding van de camping bij Niederfinow......slecht. Maar ja, wat moet je....er is niks anders. Dat zullen zij ook wel gedacht hebben.
Morgen zullen we wel wat langer rijden. Dan is er na 90 km pas een camping. Ach we zien wel
Wel hebben we de groene specht voor het eerst gezien. We zouden hem vaker zien deze vakantie.