zondag 31 augustus 2008

13 augustus

Alhimbsmuehle. 55 km.
Soms zit het ook gewoon mee!
Vanmorgen bleek bij het afrekenen dat we € 3.= te kort kwamen. Uiteindelijk werden die ons kwijt gescholden. De eerste mevrouw wilde Rein eerst 5 km naar een betaalautomaat laten fietsen. toen we vroegen of we het als we thuis waren over konden maken haalde ze de eigenaresse erbij. Die wilde hier niets van weten. Dit was een "Gastgeschenk".
Het begin van de route viel ook reuze mee. Wel hebben we wat afsteekjes gemaakt om wat hellingen te omzeilen. In èèn dorp ging het om een steiging van 12%.
We hebben de fiets ook als mountainbike kunnen uittesten. Eèn van de afsteekjes ging dwars door een bos. Een pad met mul zand. We waren er zo doorheen, flink doortrappen schijnt de truc te zijn. Men blijft ons verbaasd aankijken en af en toe krijgen we ook het nodige commentaar.
Er was regen voorspeld en we hebben de buien inderdaad voorbij zien trekken.
Toen we toch in een bui terechtkwamen was er ook direct een schuilhut.
We hebben even bij kamp Ravensbrück gekeken. Ik werd er akelig van. Rein heeft twee foto's gemaakt van de overblijfselen. De meeste barakken zijn afgebroken. Als je dan voor zo,n vreselijk groot terrein staat en je leest dat daar allemaal barakken hebben gestaan....jakkes.
We hebben dan ook maar even gekeken en zijn niet naar het infogedeelte geweest. Er stond ook een duits echtpaar met hun jonge kinderen. Het is een heel groot gebied, we zaten al weer 5 minuten op de fiets toen we een bordje zagen waarop stond dat dat gedeelte werd gebroken voor afval of iets dergelijks. Ik weet het juiste woord niet meer maar het gaf in ieder geval een akelig gevoel.


13 augustus


De camping!!!!!!!
Heel curieus. Het tentenveldje is heel primitief maar wel wat willen.
Je kunt hiet wel eten maar veel meer dan patat en worst is er niet. Maar dat kan best voor een keer.
De bar waar je iets kunt eten is ingericht met spullen uit de jaren'50,'60 en '70. Voor ons tenminste, je weet niet wanneer het hier mode was. De foto's zijn niet zo gelukt want hij stond nog op de macrostand.
Dan het douchen...In het hoofdgebouw. Ze wonen daar ook zelf. De doucheruimte stamt uit de jaren '30 ofzo. Gezellig twee douchekoppen naast elkaar en verder niets. Door een groot raam kijk je de tuin in. Het huis zelf is ook geweldig. Prachtige trapleuningen, hoge plafonds en een schitterende hal. De eigenaresse vertelde dat ze nog drie moeten pachten en dan is het van henzelf. Tot die tijd is het buffelen om de pacht te kunnen voldoen. De zoon runt de "bar"en gaf me direct een folder van het geheel toen hij mijn dagboekje zag.
Achter de camping ligt een meer. 's avonds kun je daar heerlijk zitten en genieten van het uitzicht.
www.ahlimbsmuehle.de

donderdag 28 augustus 2008

Neuglobsow

Neuglobsow

12-08-08
Het loopt altijd weer anders. Soms zit het mee, soms tegen. En net als je denkt dat het echt hopeloos is dan wordt het toch weer leuk.
De 33 km naar Rheinsberg waren prachtig. Heuvelig maar mooi. Het laatste stuk ging over een oude spoordijk. Eerst tussen 2 boswallen door, later hoog boven het landschap. We zagen een vos.
Eenmaal in Rheinsberg een hotel zoeken. Dus naar de touristeninfo. Zit het hele dorp vol, geen bed meer vrij.Er was zo iets als een congres.
Ja, dan maar doorrijden naar Menz. Komen we toch een steiging tegen........eerst 12% naar beneden, doodeng maar dat moest natuurlijk ook weer omhoog.
Eenmaal in Menz was het pension dicht. Bellen leverde ook niets op. Doorrijden naar het Gasthof even verderop en eventueel was daar ook een camping.
Gasthof zag er geweldig uit, lekker stil midden in het bos. Wel weer te bereiken na de nodige heuvels maar ook nu weer..leider alles vol. Daar was een feest ter ere van een verjaardag. De heel vriendelijk mevrouw heeft nog allerlei mensen afgebeld maar die hadden of geen plaats of waren niet thuis. De camping ernaast raadde ze bepaald niet aan en adviseerde ons om door te rijden naar Neuglobsow. 5 km verderop. Ja wat is nou 5 km? Een heel stuk ging het rap naar beneden. Dan weet je dus dat als daar ook geen plaats is, je het hele stuk ook weer omhoog moet. Inmiddels was het al weer veel later geworden dan wij gepland hadden.
Eerste hotel...vol! Dus maar weer naar de touristinfo. En zowaar, een eindje terug was nog wel wat vrij. We waren er al voorbij gereden met het idee dat het niets kon zijn. Maar ja, als het alternatief is dat je op de rustdag weer zoveel km de heuvel op moet...
We hebben nu een keurig net pension zoals dat heet.Een voormalig Urlauberswohnheim. Een soort kazerne. Het hoofdgebouw is gerenoveerd en heeft nu goede kamers. Het roois ros staat in een giga loods. Verder is alles oud en verlopen. Geweldig gewoon. De bediening is uiterst vriendelijk. We kregen voor € 3.50 een Strammer Max geserveerd !!!!!!!In Magdeburg moesten we daar later € 7.20 voor betalen.
Het eten is hier zowiezo erg goedkoop. Een redelijk wijntje in de supermarkt is euro's goedkoper dan bij ons. Dit pension is ook maar € 40.= met ontbijt.
Nu eerst maar eens uit eten en morgen staat er weer een rustdag op het program. We willen in Fürstenberg ook kamp Ravensbrück bekijken. Of het allemaal lukt?????? We zullen zien.

woensdag 27 augustus 2008

Nog een stukje proberen?

Nog een stukje proberen?

Ook zo,n uitspraak die de hele vakantie blijft hangen.
Ivm met zadelpijn moet ik steeds vaker van de fiets af en als Rein verder wilde zei hij steevast: "Zullen we nog een stukje proberen?"
En hoezo relaxed een pension?
We staan op een camping die Am Grabsee heet. Hebben zeker 100 km gefietst. In Wittstock zag ik niet echt iets waar ik zou willen logeren en Rein wilde zowiezo doorfietsen.
De route was prachtig, bosstroken, over golvende vlaktes met net geoogst graan, weidse blikken, leuke kleine dorpjes. Elk dorpje is geplaveid met kinderkopjes en voorzien van roodstenen kerken. Jammer dat je niet iedere keer als je iets moois ziet een foto kan maken.
De grotere dorpen hebben roodstenen fabrieken. Wat we ook veel gezien hebben zijn kolosale schuren en loodsen waar alle landbouwwerktuigen, en wat al niet meer opgeslagen werden. Het grote collectief. Die schuren zijn volledig in rode steen opgetrokken.
De bevolking is over het algemeen heel vriendelijk. We worden ook steevast met een glimlach bekeken als we langskomen met het rooie ros. Vooral kinderen vinden het prachtig.
We besloten om door te rijden naar Berlinchen. Daar staat een camping ingetekend.
Ook het adres van de camping is in Berlinchen, alleen.......de camping niet!
We hadden het kunnen weten als we beter naar de naam hadden gekeken. De Grabsee ligt nogal van het dorpje af. Nog eens 8 km heuvel op en heuvel af.
Dat zal de hele vakantie wel zo blijven. Het is prachtig hoor en de hulpmotor doet zijn best maar hij kan niets doen aan mijn zadelpijn. Dat voortdurende doorstampen in èèn tempo is erg pijnlijk.
Ik word als ik pijn heb chagrijnig en was dan ook behoorlijk geïrriteerd. Zeker toen de hulpmotor bij wegwerkzaamheden niet wilde afstappen, het krappe bochtje verkeerd inschatte en we bijna tegen de grond gingen omdat we een bord ramden. Gelukkig kan de hulpmotor veel hebben.
Ergo........we staan weer op een camping, we kunnen er straks ook eten, het is stralend weer en we hebben al meer van de route gereden dan we dachten. Het leed is weer geleden!
We zijn een keer verkeerd gereden (dat zullen we vaker doen maar dat wisten we toen nog niet)en kwamen daar een Aldi tegen dus nu hebben we ook nog een heerlijke Dornfelder.
Morgen???????Verwachting is slecht weer, pension zoeken en kleren wassen. Maar ja, je weet nooit hoe het loopt.

dinsdag 26 augustus 2008

Leuengarten

leuengarten

Pffffffffffffff. We zitten in een gehucht boven Lenzen en hebben ongeveer 75 km achter de rug.


Het begon zo vrolijk vanmorgen. In de vroege ochtend wat regen maar toen wij weggingen was het droog. Leuke route tussen de Elbe en de Havel.
's Middags op een terras iets gegeten. Daar werden we aangesproken door een echtpaar die met een kajak onderweg was. Ze vroegen of we uit Havelberg kwamen. Ja dat kwamen wij. Daar hadden zij ons gezien! Hoezo opvallen?????

Weer een klein buitje maar eenmaal weer op de fiets begint het gestaag te regenen. De dijken beginnen ook wat saai te worden.
We werden ingehaald door een stel jonge Engelsen. Die hadden er flink de gang in en wat doet mijn hulpmotor????? Die geeft gas bij en gaat in het wiel van een meisje hangen. Figuurlijk dan hè? Maar hij trapte zo snel dat mijn onervaren fietsbenen het niet bij konden benen.
De stang van die fiets zit net wat te hoog om je voeten erop te zetten (zoals in de reclames) dus ik hield mijn voeten maar naast de trappers.
Zie je het voor je? Mevrouw Wijdbeens achterop de fiets. De jongen achter ons had er groot plezier om. En Rein maar trappen, die had niks in de gaten.

Voorbij Lenzen werd de route anders. Door een onverhard geultje, net iets breder dan de banden, ging het de heuvel op. En weer naar beneden natuurlijk. Nou is deze fiets wel een mountainbike en zitter er hele dikke (6 inch!) banden op maar toch.
Om 10 over 5 zaten we voor de tent, drijfnat!
We zijn lekker uit eten gegaan, leggen een kaartje en drinken een wijntje.
Morgen zal het wel een pension worden, gaan we relaxed doen!!!!!!!!

maandag 25 augustus 2008

Wo geht's hin?

wo gehts hin?

Do geht's hin!!!!!!!!!
We zouden het de hele vakantie blijven roepen! Ala Wim de Bie!
Als je voortdurend duits om je heen hoort ga je vanzelf duits (nou ja...duits)kletsen. Meligheid ten top maar dat krijg je als je voortdurend met z'n tweeën bent.
Wo ist der, den, das ......... Do ist der, den, das..........!!!!!!!

Omdat we van dit stuk geen route boekje hebben en we volledig op de bordjes moeten rijden (gps ligt veilig in de auto)hebben we het ons nog al eens afgevraagd.
De zon in de rug, richting noorden, naar Havelberg waar een camping is.
De tweeaanmekaar fiets is geweldig!
In het begin was de route heerlijk relaxed, door een bosstrook, langs het water, wind aan de zijkant, lekker vlak.
Hoe anders zou dat worden!
We moesten de heuvels door. Het leek Arnhem en omstreken wel, zonder bossen dan.
Lange hellingen, weids uitzicht op de velden met hooibalen.
Als toetje mochten we wat vals plat doen tegen de wind in. Een behoorlijke wind!
Gelukkig had Rein goed getraind en toonde zich een geweldige hulpmotor.
We gingen best snel.
Ook nu kom je steeds dezelfde mensen tegen, in vorige vakanties kwamen wij als laatste op de camping en zag je mensen voor hun tent zitten die je onderweg ook al gezien had. Nu zagen we die mensen binnendruppelen terwijl wij al lang en breed voor de tent zaten.
We moesten 2 maal met een pontje. De tandem wordt als 1 fiets gezien, komisch hoor.
We zitten in het zonnetje voor de tent en het rooie ros wordt door menigeen zeer bewonderd.
Eten hebben we in fietsketas. Jachtschotel, net als gisteren!
Bier en wijn ook trouwens.
Ik kan er nog niet overuit. Half 10 weggegaan, gepauzeerd en al, om half 5 voor de tent en volgens de mevrouw van de camping hebben we bijna 120 km afgelegd (slik)
Morgen zal het anders worden. Volgens het boekje is er na 60 km een camping en daarna een hele tijd niet!
Dat was ook de reden waarom we vandaag zo ver hebben gereden. De laatse 4 uur geen camping gezien.
Morgen fietsen we volgens het boekje en niet meer op de bonnefooi

de eerste dag

de eerste dag

08-08-08
Het moet haast goedkomen deze vakantie met zo'n datum. Het begon al lekker bijdehand!Voor het vertrek nog even snel de route naar de eindbestemming uitprinten. Ik had Magdenburg ingevoerd. Route langs Osnabruck, Hannover, èen recht lijn naar het oosten. Dat klopte wel.
Halverwege de rit lees ik het eind van de routebeschrijving om een beetje voorbereid te zijn op komende afslagen......zie ik dat het een beschrijving is voor Burg.
Op de borden zie ik dat het Magdeburg is zonder N. Enniewee het was wel de goede richting en we hadden Magdeburg al op de borden. De snelweg loopt zo'n beetje door de stad zelf maar dat wisten wij toen nog niet. We hadden niet op de kaart gekeken waar de stad precies lag.
Volgens Rein was het het handigst als we eerst de Elbe overstaken, dan konden we daarna de Elberadweg oppakken. Het eerste plaatsje wat we tegen kwamen.......jawel.Burg. Daar vlakbij vonden we een camping aan de Nieprigger See.
Als je van luxe en drukte houdt moet je hier niet zijn.
Wel iets wat wij leuk vinden. De gebouwen zien er niet uit, sobere voorzieningen en als we van het terrein afwillen hebben we een sleutel nodig. Die kregen we ook zo maar. Ze zijn blijkbaar geen trekkers gewend. Het waren vooral vaste standplaatsen en badgasten voor het meer, die een andere ingang moesten gebruiken.
Rein had het voorwiel van het rooie ros gedemonteerd. Hij kon dan beter in de auto. Helemaal dicht wilde de klep niet maar het was goed te doen.
Onder het genot van een pilsje plaatst Rein het wiel weer terug. Zit er toch een glup in het rubber. Gelukkig wel op het loopvlak wat beschermd is met kevlar. Hij heeft er behoorlijk wat lucht uit laten lopen en verder hopen we er maar het beste van. Ik geloof niet dat ze in dit gebied dergelijke banden op voorraad hebben.

We vertrokken in hoosbui en 5 uur later zitten we voor de tent met af en toe zon en 30 graden. We staan bij een speelveldje en de kindertjes beginnen om de tent heen te rennen. De tent staat onder een boom en daarin zitten 2 pubermeisjes hevig de aandacht te trekken door takken af te breken en naar beneden te gooien.
De wespen leren zwemmen in mijn biertje en er komt een regenbui aan. Kortom het is vakantie!
De meisjes dropen letterlijk en figuurlijk af, ik heb een nieuw glas gepakt en de zon schijnt weer. Kortom, vakantie!
Het sanitair is vrij goor, er zijn veel wespen en de omgeving is schitterend!!!!!!!
We hebben een gigantische hoosbui gehad en de tent is waterdicht.
Rein had toen ook de tijd om de GPS in te stellen. Lekker bijdehand.
Er zit wel een kaart van Duitsland in maar alleen het gedeelte waar de rijn stroomt. Oostduitsland is een andere kaart.......en die hebben we niet. Nu kan ik ook niet het aantal kilometers wat we rijden registreren. Jammer....we gaan dus weer gewoon zonder electronica op pad. Behalve de fotocamera dan.
Gelukkig hebben we toch nog het routeboekje gekocht. Dat wilde R eerst niet.....we hadden immers de GPS!

woensdag 6 augustus 2008

bijna alles

06

we hebben nu bijna alles op de fiets gepakt.
Verbazend hoeveel we mee kunnen nemen in 4 tassen. En achterop natuurlijk.
Het fietst uiteraard wel wat zwaarder maar hij rolt nog steeds mooi rechtdoor zonder te slingeren.
Morgen het laatste spul inpakken, kleding, toiletspullen, boek,
(4 halve liters bier en 2 flessen wijn, chips en worst hihi)