zondag 7 december 2008


het heeft even geduurd maar ik weet nu hoe ik de award kan plaatsen.
Ik kreeg hem eerst van Nelleke daarna van Joke. Ik heb begrepen dat iedereen nu voorzien is

zondag 9 november 2008

nog een keer Neuglobsow

neuglobsow herfst

Toen de herfstvakantie in beeld kwam, kwam dit specifieke stukje Duitsland ook weer in beeld.
We vonden het nog steeds erg mooi en hadden het idee dat het erg goedkoop was. Dat viel achteraf wel mee, er kwam nog 19% btw overheen, maar de natuur was overweldigend!
En de rust.......we liepen uren in het bos zonder iemand tegen te komen. Na 12 uur 's middags waren we de enigen in het hotel. Totaal verlaten. Drie vleugels met kamers, een bar en keuken gesloten met rolluiken.....heel bijzonder.
De dames waren weer erg aardig. We kregen een ontbijt geserveerd...pfff
De tweede dag zei ze dat we maar broodjes voor de lunch moesten maken. Ze vond het zonde om het weg te kiepen.
We hebben elke morgen gewandeld, 's middags ging Rein met de mountainbike het bos en de heuvels in. Verder hebben we wat rondgereden en heb ik veel geknutseld.
Heerlijk ontspannen.
Via de foto hierboven komt u in picasaalbums en ziet u de rest van de foto's. (bestaat uit drie albums)

maandag 13 oktober 2008

Het zit erop!

bijna laatste dag


Dat klinkt alsof het een bezoeking was maar dat is natuurlijk niet zo.
Ik heb alleente lang gewacht met het opschrijven. De laatste dag staat niet in mijn dagboekje en van de foto's werd ik ook niet veel wijzer.
Ik weet nog wel dat het door Magdeburg nog een heel gedoe was, we vlak bij het einddoel de weg kwijt waren, we in een park bij de stad andere fietsers tegen kwamen die een kaart bij zich hadden, we een achterlijk hoge brug over moesten, ik ineens de weg wist en dat we bij de auto kwamen die bedolven was onder de overrijpe pruimen.

Walternienburg

Walternienburg


geen idee hoeveel kilometer we gereden hebben.
Wat een dag! Ik kan niet meer zitten! De hele dag wind tegen en het eerste deel onbeschut. Later kwamen we in een bos. Onverhard, vals plat, nee echt leuk was het niet.
Rein kwam ineens met het idee om in Dessau de trein naar Magdeburg te nemen. Dat zag ik al helemaal niet zitten!! Het rooie ros in zo een boemel met al die bepakking. Ik zag ons al die trappen op en af rennen met een tweepersoonsfiets die niet in een lift past. Ik heb ook nog niet meegemaakt dat de volgende trein op het zelfde niveau perron stond. We hebben met de solofietsen ook wat heen en weer gerend om net de trein te missen. Bovendien........in Duitsland is het een doodzonde als je fietst op de perrons. werkelijk. Men wordt dan zo boos!!!
Bovendien het is zaterdag en veel Elbefietsers willen weer naar huis.
Ging dus niet door.
We slapen nu in een klein dorp in het lokale Gastgedoe . Je weet niet wat je ziet zeg, die kamer.
We waren de enige gasten, was wel wat ongezellig eten, maar toe maar!
's Morgens bij vertrek kwam de "gastvrouw" even in de kamer kijken of we niets "vergeten" waren. Nee hoor, alle handdoeken hangen er nog!

dinsdag 30 september 2008

Wittenberg

Wittenberg

22-08-08 ongeveer 90km.

We zijn van de route afgeweken.
Er wordt veel regen voorspeld en we hadden geen van beiden zin om de heuvels over te trekken. Er staan nogal wat dikke pijltjes op de route en we hebben nog steeds tegenwind.
Tot op het laatste moment wisten we het niet zeker. Veilig volgens de route de heuvels over of zonder kaart op de bonnefooi de Elbe zoeken.
We doen het laatste!
Eerst een flink stuk onverhard en kuilig langs de Elster (zijarm van de Elbe).
Toen we niet verder konden kwamen we ook meteen mensen tegen in een verder uitgestorven dorp. Alleen een hofhond die het gesprek begeleidde met duidelijke waarschuwingen.
We waren in ieder geval op de goede weg. Na een fiks aantal km stonden we ineens voor eenbehoorlijk drukke weg maar daar was weer iemand die de weg door het bos wist.
Zien we daar bordjes zum Radweg 2. Dat bleek de Elbe Radweg te zijn. Hoe voorspoedig kaniets gaan?
Het was wel erg warm en eenmaal in Wittenberg was het weer lastig om een pension te vinden. Uiteindelijk toch gelukt.
De badkamer moet wel gedeeld worden met mensen die de andere kamer op de verdieping hebben. Dat is niet iets wat we leuk vindenmaar vooruit maar. De volgende morgen maakte hij heel gedienstig de zadels van de fiets droog (die had buiten gestaan) maar hij had zogenaamd geen drie euro terug. Beetje jammer. Wij en nog andere gasten bleven wel om wisselgeld vragen....bleek hij het wel te hebben. Ja dat is lekker verdienen.
Ook weer uit eten geweest.........grappig........een paar huizen verderop, is te lopen maar de pensionbaas raadde het niet aan. Waarom niet?????? Geen idee. we zaten gezellig met ons allen in de tuin. Heel gemoedelijk en vriendelijk. Er kwam iemand bij ons zitten omdat ie niet alleen wilde eten. Na even slikken van onze kant was het heel gezellig.
Bij het afrekenen vroeg de mevrouw uit welk land we kwamen. (ze snappen echt niets van Nederlands). Nou uit Nederland..........."oh........die Maxima..........ist meine Freundin"
Grappig

Nog een dagje Lieben Werda

nog een dag Liebenwerda

Het beviel ons zo goed en waren toch aan rust toe dat we nog een dag gebleven zijn.
Een beetje kijken hier en daar, wat wandelen en olympische spelen kijken.
Ik kon ook weer eens flink doorborduren

woensdag 10 september 2008

Bad Liebenwerda

bad liebenwerda


Nog eens ruin 60 km tegen de wind in.......heb er eigenlijk wel wat genoeg van. Misschien was de route wel mooi maar we hadden al die tijd stevige wind tegen. Na al die dagen gaat dat knap vervelen. Het waren lange rechte stukken....Uiteindelijk kwamen in dit dorpje en er was nog een appartement vrij..........Eerst over het spoor met een echt spoorhuisje. Geloof het of niet maar bovenin stond een man de spoorbomen omhoog te draaien...echt dat heb ik in mijn jeugd in Soest voor het laatst gezien!
Toen we bij de ferienwohnung kwamen waren we sprakeloos. Zo kneuterig, zo gezellig, zo warm. We zouden het helemaal nooit zelf zo inrichten maar we hebben meteen een nacht bijgeboekt!!!
We mochten alles......in de tuin, bbqqen als we dat wilden, van het zwembad gebruik maken......De foto's vertellen hun eigen verhaal. Een vijver met vissen, Een voliere, en achter een grote "geheime"eigen tuin waar we ook mochten zitten.
En wat dacht je wat.'s avonds kwam er een basset hound even polshoogte nemen. Die was van andere gasten maar ik vind zo'n hond zo leuk.
De volgende dag hebben we heerlijk geklungeld, het dorp bekeken. Daar waren we zo mee klaar trouwens, maar een stukje gewandeld, buiten gezeten, bekeken hoe de hockeydames van Argentinië wonnen.
Ook dit is vakantie!

maandag 8 september 2008

Hindernissen

hindernis



Senftenberg 19-08-08 dik 85 km
Mensmens wat een dag. Het begon vrij voorspoedig. Lekker weer....wind in de rug. Hoewel voorspoedig...de route klopte niet met wat wij fietsten, en toch weer wel Een heel ingewikkeld verhaal.
Uiteindelijk kwamen we, na een rare bocht recht omhoog, bij een spoorwegovergang.
Wat denk je.....kan de tandem niet door de poortjes!
Tassen, tent, alles eraf, fiets op de vangrail tillen, aan de andere kant naast het hek naar de overkant lopen. Rein moest alles alleen doen want ik was in het bos.........last van het "drink"water.
We moesten dwars door Cottbus. Ook hier klopte de route niet helemaal en moesten we vaak zoeken. Er zijn veel fietsroutes en die staan allemaal ophetzelfde paaltje. en ik krijg het niet voor elkaar om met de snelheid die de stuurman aanhoudt op tijd de bordjes allemaal te lezen.
Hetzelfde geldt voor 1 van de aflslagen. Dat was gelukkig. We kwamen bij een winkeltje waar we eten en drinken konden kopen..echt nodig......en de mevrouw wist een betere weg.
Bovendien.....er kwam zo'n leuke trabant langs.
De laatste kilometers (30) waren niet leuk........felle wind tegen. Ik ben blij met Rein.....Het laatste stuk gingen we met 20 km per uur tegen de wind in. Au au au.....We zagen ook nog 2 otters maar je bent zo gefocust op het bereiken van de camping dat je er niet echt van kan genieten.
Na veel omrijden kwamen we op een hele grote camping. HELP
In een naburig dorp zou je kunnen eten. Ook nu weer omrijden maar we kwamen in een dorp. Kaartje gekocht voor mijn collega's en gevraagd waar we zouden kunnen eten.
Het plaatselijke restaurant werd ons aanbevolen. Ja uiteraard.
Komen we daar.....worden we te woord gestaan door een aardig meisje. Tweedejaars student...die niet genoeg afstand bewaarde en ons erg gezellig vond. Ze kwam om de haverklap bij ons om te kletsen en leuk te doen.
Aan het eind van de maaltijd was ik er helemaal zat van en ben nogal bot geworden. Rein doet dat nooit, die blijft vriendelijk.
Enfin..in de stromende regen naar de camping.
Maar het was te doen dus ik in badpak naar de douches....kom ik weer buiten .....onweert het verschrikkelijk! Rein moest ook nog douchen dus die ook door dat noodweer.
Komt terug , is de bui over.........kaartje leggen.........heeft de alleengaande buurman van over de 60 een hoop radio lawaai. Ja daar kan Rein niet tegen dus die er heen....viel niet lekker.....
's Morgens hadden we lekkere broodjes van de bakker die op het terrein komt en boze buurman was vriendelijk!!!!!!!!!!!

woensdag 3 september 2008

Peitz

Peitz


Ruim 60 km.
Het lijkt weinig maar de etappe was zwaarder dan we dachten. De steigingen die aangegeven waren vielen reuze mee maar die lange hellingen zijn veel vervelender. Vooral de tegenwind.......
De gebruikelijke velden en dennenbossen. Wat een bossen hebben ze hier.
We zitten in een hotel. De camping waar we langs kwamen was niets. De volgende te ver weg en de camping die hier zou zijn is nog in oprichting. De man van de vvv heeft vrienden in Bedum. Hij wist vlot andere plaatsen te noemen. Steudum, Onderdendam. Ja hoe groot is de wereld.
Mijn lief staat de was te doen en we gaan zo eten.
Het is inmiddels warm geworden al schijnt de zon niet zo fel.
De fiets staat binnen in de hof van het hotel. Ook al zo'n vreemd ingerichte ruimte.
Ik vind het niks hoor al die schedels.

Regen en onweer

regen en onweer



Beeskow, 17 aug. 80 km
Het begon veelbelovend vanmorgen. Tot we de weg kwijtraakten. Het bordje stond iets te vroeg aangegeven. We zouden rechtsaf moeten. Maar ja, rechtsaf was wel een heel zanderig bospad. Afstappen, kijken, nog eens kijken, nee het was de enige mogelijkheid voor rechtsaf. (later zou blijken dat het pad rechtsaf verderop lag, verscholen achter een plukje bomen). Dus toch het bospad maar op. Het was hele zachte veengrond. Op een gegeven monment moesten we ook afstappen. We zakten te diep weg.
Bij de eerste camping die we tegen kwamen wilde Rein toch graag verder fietsen. Nog maar 20 km. Natuurlijk begon het toen te regenen.
De camping die we nu hebben moet een ferienpark worden. Dat is het nog niet helemaal. Wel heel modern met een key voor alle deuren en de douche.
Die overigens koud was. En we hadden het al zo koud.
Tenslotte aan het eind van de dag nog een cadeautje.
Op zoek naar een restaurant kwamen we vrij snel bij een hotel-restaurant. Wij naar binnen, een jongeman achter de balie was druk doende op een laptop. Na een paar minuten keek hij een beetje op. Of we hier konden eten. De keuken is pas om 6 uur open. (het was half 6)Verder zei de spelletjes spelende jongeman niets. echt helemaal niets! Dat was dan ook de eerste en enige inwoner van dit stukje duitsland die niet vriendelijk was.
Wij weg! Komen we later bij iets wat nogal achteraf aan het water lag. Vooraan het pad bleek dat ze een goede viskaart hadden. Blijkt het een pension te zijn met een eigen visrokerij. Terwijl wij nog een beetje stonden te dubben op het terras, brak de zon door.
Even later zaten wij prinsheerlijk op de snel afgedroogde stoelen en tafel een heerlijk verse forel en paling te eten!

dinsdag 2 september 2008

nog een dagje strausberg

nog een dag strausberg

We hebben onze eerste echte rustdag!
We zijn alleen om het meer heen gefietst naar ons nieuwe onderkomen. Het heet een appartement te zijn. Het bestaat uit een slaapkamertje, een ander klein kamertje waar de tv en de bank staat en een natte cel uiteraard. Het gedeelte waar gekookt kan worden ligt 2 deuren verderop en wordt gedeeld met de andere gasten. Er wordt ook om beurten ontbeten. Het gaat er allemaal heel gemoedelijk aan toe.
's middags maken we een wandeling langs het meer en verder doen we weinig. Rein kijkt naar de olympische spelen en ik borduur.

Kaum nennenswerte Steigungen

Strausberg


Ja dat staat echt in het boekje over de route van vandaag. Ik denk dat de lui die dit traject hebben beoordeeld een auto hadden bij het vaststellen van de route. Vast geen fiets met volle bepakking. Werkelijk allemaal lange heuvels. Je kijkt naar een punt waarvan je denkt dat het het hoogste punt is, ben je daar komt er nog een hoger punt. Kapot waren we. Komt ook omdat we de hele middag in de regen hebben gereden en de zadelpijn onverminderd voort duurt.
We zitten nu in een pension in Strausberg. Hebben we met veel moeite kunnen vinden, ook hier bijna alles vol. Ja een hotel van 145 euro, maar dat gaan we niet doen.
Jammer dat we maar 1 nacht kunnen blijven anders waren we zondag pas verder gegaan. Er wordt nog steeds regen voorspeld.
Maar ook nu geldt: We zien wel!!!!!!!!
Weinig foto's genomen vandaag. Kan niet altijd, De talloze roodstenen gebouwen en huizen die volledig krotten zijn geworden....mooie plaatjes maar als we er langs komen rijden we meestal op kinderkopjes. Kan ik geen foto maken en Rein wil er zo snel mogelijk overheen laat staan stoppen.
Toen ik vanmorgen wakker werd dacht ik even: "Thuis is het ook leuk". Ach, morgen ziet het er weer heel anders uit!

maandag 1 september 2008

Holprigem Kopfsteinpflaster

kopfsteinplaster


ofwel........over hobbelige kinderkopjes....ging het naar Niederfinow.
Zoals ik bij het bijschrift van de foto ook vertel, de meeste paden zijn geasfalteerd maar lang niet alle. Bovendien, de meeste dorpjes hebben 1 hoofdstraat met kinderkopjes en alle zijweggetjes zijn onverhard.
Nog steeds kijken we onze ogen uit. De route gaat veel door naaldbossen. Of Houtakkers zoals ze eigenlijk genoemd worden. We hebben geleerd (nou ja, we.....)om bij het naar beneden suizen aan het eind wat af te remmen. Negen van de tien keer gaat het ineens naar links of rechts en je moet natuurlijk wel de tijd hebben om de bordjes te zien. Samenwerking is hier belangrijk. De voorste let op het wegdek en de achterste op de bordjes. Moet de voorste niet te hard rijden natuurlijk anders is het onverwacht vol in de remmen of een onverwachte gekke bocht. Af en toe had ik dan ook wel de neiging om de voorste een draai om zijn oren te geven. Mijn spieren kunnen dat allemaal niet aan.
We hebben maar 48 km gereden. We staan op een kanocamping. Kan heel leuk zijn maar dat is dit niet. We waren er erg vroeg dus wisten nog niet wat onze buren zouden worden. Er stonden een paar grote tenten op het veldje voor trekkers en families. Daar moesten we verplicht staan. In die tenten woonden twee families met kinderen. Zo te zien waren het zussen van elkaar. Eèn vader hing het poldermodel aan. Zijn oudste zoon (ongeveer 6 jaar) was nogal levendig zeg maar. Toen dit levendige jongetje de tentharingen van de ouderlijke tent begon te verwijderen vroeg pa heel beleefd of hij daarmee op wilde houden. Vier haringen verder stelde pa vast dat : "wat voor ons geldt, geldt ook voor jou.we laten de haringen zitten! "
Nou je zult het te horen krijgen als kind zijnde. Je hebt ons en je hebt het kind.
We maken de oordoppen wel wat dikker.
We koken weer eens ouwerwets bij de tent. In het naburige dorpje hebben we eten op gehaald. Een blik erwtensoep met salami erbij. Verse broodjes......ach we vinden alles lekker. Verswaren verkopen ze weinig in deze dorpjes. Volgens mij bakt iedereen zijn brood zelf en verbouwt iedereen zijn eigen groente. Een lam, kalf of varken zal ook nog wel eens bij de boer van de hand gedaan worden.
De doucheruimte is nog primitiever dan op de vorige camping.
Drie wc's en twee douchebakken met een gordijn ervoor. Aankleden kan alleen buiten de douchebak maar daar zit een andere vrouw te plassen. Erg preuts ben ik niet maar dit gaat me te ver. Ik heb gewacht tot iederen weg was. Toch betalen we € 15.= voor dit plekje. Zo duur zullen we het niet meer tegen komen. Nee de prijs/kwaliteit verhouding van de camping bij Niederfinow......slecht. Maar ja, wat moet je....er is niks anders. Dat zullen zij ook wel gedacht hebben.
Morgen zullen we wel wat langer rijden. Dan is er na 90 km pas een camping. Ach we zien wel
Wel hebben we de groene specht voor het eerst gezien. We zouden hem vaker zien deze vakantie.

zondag 31 augustus 2008

13 augustus

Alhimbsmuehle. 55 km.
Soms zit het ook gewoon mee!
Vanmorgen bleek bij het afrekenen dat we € 3.= te kort kwamen. Uiteindelijk werden die ons kwijt gescholden. De eerste mevrouw wilde Rein eerst 5 km naar een betaalautomaat laten fietsen. toen we vroegen of we het als we thuis waren over konden maken haalde ze de eigenaresse erbij. Die wilde hier niets van weten. Dit was een "Gastgeschenk".
Het begin van de route viel ook reuze mee. Wel hebben we wat afsteekjes gemaakt om wat hellingen te omzeilen. In èèn dorp ging het om een steiging van 12%.
We hebben de fiets ook als mountainbike kunnen uittesten. Eèn van de afsteekjes ging dwars door een bos. Een pad met mul zand. We waren er zo doorheen, flink doortrappen schijnt de truc te zijn. Men blijft ons verbaasd aankijken en af en toe krijgen we ook het nodige commentaar.
Er was regen voorspeld en we hebben de buien inderdaad voorbij zien trekken.
Toen we toch in een bui terechtkwamen was er ook direct een schuilhut.
We hebben even bij kamp Ravensbrück gekeken. Ik werd er akelig van. Rein heeft twee foto's gemaakt van de overblijfselen. De meeste barakken zijn afgebroken. Als je dan voor zo,n vreselijk groot terrein staat en je leest dat daar allemaal barakken hebben gestaan....jakkes.
We hebben dan ook maar even gekeken en zijn niet naar het infogedeelte geweest. Er stond ook een duits echtpaar met hun jonge kinderen. Het is een heel groot gebied, we zaten al weer 5 minuten op de fiets toen we een bordje zagen waarop stond dat dat gedeelte werd gebroken voor afval of iets dergelijks. Ik weet het juiste woord niet meer maar het gaf in ieder geval een akelig gevoel.


13 augustus


De camping!!!!!!!
Heel curieus. Het tentenveldje is heel primitief maar wel wat willen.
Je kunt hiet wel eten maar veel meer dan patat en worst is er niet. Maar dat kan best voor een keer.
De bar waar je iets kunt eten is ingericht met spullen uit de jaren'50,'60 en '70. Voor ons tenminste, je weet niet wanneer het hier mode was. De foto's zijn niet zo gelukt want hij stond nog op de macrostand.
Dan het douchen...In het hoofdgebouw. Ze wonen daar ook zelf. De doucheruimte stamt uit de jaren '30 ofzo. Gezellig twee douchekoppen naast elkaar en verder niets. Door een groot raam kijk je de tuin in. Het huis zelf is ook geweldig. Prachtige trapleuningen, hoge plafonds en een schitterende hal. De eigenaresse vertelde dat ze nog drie moeten pachten en dan is het van henzelf. Tot die tijd is het buffelen om de pacht te kunnen voldoen. De zoon runt de "bar"en gaf me direct een folder van het geheel toen hij mijn dagboekje zag.
Achter de camping ligt een meer. 's avonds kun je daar heerlijk zitten en genieten van het uitzicht.
www.ahlimbsmuehle.de

donderdag 28 augustus 2008

Neuglobsow

Neuglobsow

12-08-08
Het loopt altijd weer anders. Soms zit het mee, soms tegen. En net als je denkt dat het echt hopeloos is dan wordt het toch weer leuk.
De 33 km naar Rheinsberg waren prachtig. Heuvelig maar mooi. Het laatste stuk ging over een oude spoordijk. Eerst tussen 2 boswallen door, later hoog boven het landschap. We zagen een vos.
Eenmaal in Rheinsberg een hotel zoeken. Dus naar de touristeninfo. Zit het hele dorp vol, geen bed meer vrij.Er was zo iets als een congres.
Ja, dan maar doorrijden naar Menz. Komen we toch een steiging tegen........eerst 12% naar beneden, doodeng maar dat moest natuurlijk ook weer omhoog.
Eenmaal in Menz was het pension dicht. Bellen leverde ook niets op. Doorrijden naar het Gasthof even verderop en eventueel was daar ook een camping.
Gasthof zag er geweldig uit, lekker stil midden in het bos. Wel weer te bereiken na de nodige heuvels maar ook nu weer..leider alles vol. Daar was een feest ter ere van een verjaardag. De heel vriendelijk mevrouw heeft nog allerlei mensen afgebeld maar die hadden of geen plaats of waren niet thuis. De camping ernaast raadde ze bepaald niet aan en adviseerde ons om door te rijden naar Neuglobsow. 5 km verderop. Ja wat is nou 5 km? Een heel stuk ging het rap naar beneden. Dan weet je dus dat als daar ook geen plaats is, je het hele stuk ook weer omhoog moet. Inmiddels was het al weer veel later geworden dan wij gepland hadden.
Eerste hotel...vol! Dus maar weer naar de touristinfo. En zowaar, een eindje terug was nog wel wat vrij. We waren er al voorbij gereden met het idee dat het niets kon zijn. Maar ja, als het alternatief is dat je op de rustdag weer zoveel km de heuvel op moet...
We hebben nu een keurig net pension zoals dat heet.Een voormalig Urlauberswohnheim. Een soort kazerne. Het hoofdgebouw is gerenoveerd en heeft nu goede kamers. Het roois ros staat in een giga loods. Verder is alles oud en verlopen. Geweldig gewoon. De bediening is uiterst vriendelijk. We kregen voor € 3.50 een Strammer Max geserveerd !!!!!!!In Magdeburg moesten we daar later € 7.20 voor betalen.
Het eten is hier zowiezo erg goedkoop. Een redelijk wijntje in de supermarkt is euro's goedkoper dan bij ons. Dit pension is ook maar € 40.= met ontbijt.
Nu eerst maar eens uit eten en morgen staat er weer een rustdag op het program. We willen in Fürstenberg ook kamp Ravensbrück bekijken. Of het allemaal lukt?????? We zullen zien.

woensdag 27 augustus 2008

Nog een stukje proberen?

Nog een stukje proberen?

Ook zo,n uitspraak die de hele vakantie blijft hangen.
Ivm met zadelpijn moet ik steeds vaker van de fiets af en als Rein verder wilde zei hij steevast: "Zullen we nog een stukje proberen?"
En hoezo relaxed een pension?
We staan op een camping die Am Grabsee heet. Hebben zeker 100 km gefietst. In Wittstock zag ik niet echt iets waar ik zou willen logeren en Rein wilde zowiezo doorfietsen.
De route was prachtig, bosstroken, over golvende vlaktes met net geoogst graan, weidse blikken, leuke kleine dorpjes. Elk dorpje is geplaveid met kinderkopjes en voorzien van roodstenen kerken. Jammer dat je niet iedere keer als je iets moois ziet een foto kan maken.
De grotere dorpen hebben roodstenen fabrieken. Wat we ook veel gezien hebben zijn kolosale schuren en loodsen waar alle landbouwwerktuigen, en wat al niet meer opgeslagen werden. Het grote collectief. Die schuren zijn volledig in rode steen opgetrokken.
De bevolking is over het algemeen heel vriendelijk. We worden ook steevast met een glimlach bekeken als we langskomen met het rooie ros. Vooral kinderen vinden het prachtig.
We besloten om door te rijden naar Berlinchen. Daar staat een camping ingetekend.
Ook het adres van de camping is in Berlinchen, alleen.......de camping niet!
We hadden het kunnen weten als we beter naar de naam hadden gekeken. De Grabsee ligt nogal van het dorpje af. Nog eens 8 km heuvel op en heuvel af.
Dat zal de hele vakantie wel zo blijven. Het is prachtig hoor en de hulpmotor doet zijn best maar hij kan niets doen aan mijn zadelpijn. Dat voortdurende doorstampen in èèn tempo is erg pijnlijk.
Ik word als ik pijn heb chagrijnig en was dan ook behoorlijk geïrriteerd. Zeker toen de hulpmotor bij wegwerkzaamheden niet wilde afstappen, het krappe bochtje verkeerd inschatte en we bijna tegen de grond gingen omdat we een bord ramden. Gelukkig kan de hulpmotor veel hebben.
Ergo........we staan weer op een camping, we kunnen er straks ook eten, het is stralend weer en we hebben al meer van de route gereden dan we dachten. Het leed is weer geleden!
We zijn een keer verkeerd gereden (dat zullen we vaker doen maar dat wisten we toen nog niet)en kwamen daar een Aldi tegen dus nu hebben we ook nog een heerlijke Dornfelder.
Morgen???????Verwachting is slecht weer, pension zoeken en kleren wassen. Maar ja, je weet nooit hoe het loopt.

dinsdag 26 augustus 2008

Leuengarten

leuengarten

Pffffffffffffff. We zitten in een gehucht boven Lenzen en hebben ongeveer 75 km achter de rug.


Het begon zo vrolijk vanmorgen. In de vroege ochtend wat regen maar toen wij weggingen was het droog. Leuke route tussen de Elbe en de Havel.
's Middags op een terras iets gegeten. Daar werden we aangesproken door een echtpaar die met een kajak onderweg was. Ze vroegen of we uit Havelberg kwamen. Ja dat kwamen wij. Daar hadden zij ons gezien! Hoezo opvallen?????

Weer een klein buitje maar eenmaal weer op de fiets begint het gestaag te regenen. De dijken beginnen ook wat saai te worden.
We werden ingehaald door een stel jonge Engelsen. Die hadden er flink de gang in en wat doet mijn hulpmotor????? Die geeft gas bij en gaat in het wiel van een meisje hangen. Figuurlijk dan hè? Maar hij trapte zo snel dat mijn onervaren fietsbenen het niet bij konden benen.
De stang van die fiets zit net wat te hoog om je voeten erop te zetten (zoals in de reclames) dus ik hield mijn voeten maar naast de trappers.
Zie je het voor je? Mevrouw Wijdbeens achterop de fiets. De jongen achter ons had er groot plezier om. En Rein maar trappen, die had niks in de gaten.

Voorbij Lenzen werd de route anders. Door een onverhard geultje, net iets breder dan de banden, ging het de heuvel op. En weer naar beneden natuurlijk. Nou is deze fiets wel een mountainbike en zitter er hele dikke (6 inch!) banden op maar toch.
Om 10 over 5 zaten we voor de tent, drijfnat!
We zijn lekker uit eten gegaan, leggen een kaartje en drinken een wijntje.
Morgen zal het wel een pension worden, gaan we relaxed doen!!!!!!!!

maandag 25 augustus 2008

Wo geht's hin?

wo gehts hin?

Do geht's hin!!!!!!!!!
We zouden het de hele vakantie blijven roepen! Ala Wim de Bie!
Als je voortdurend duits om je heen hoort ga je vanzelf duits (nou ja...duits)kletsen. Meligheid ten top maar dat krijg je als je voortdurend met z'n tweeën bent.
Wo ist der, den, das ......... Do ist der, den, das..........!!!!!!!

Omdat we van dit stuk geen route boekje hebben en we volledig op de bordjes moeten rijden (gps ligt veilig in de auto)hebben we het ons nog al eens afgevraagd.
De zon in de rug, richting noorden, naar Havelberg waar een camping is.
De tweeaanmekaar fiets is geweldig!
In het begin was de route heerlijk relaxed, door een bosstrook, langs het water, wind aan de zijkant, lekker vlak.
Hoe anders zou dat worden!
We moesten de heuvels door. Het leek Arnhem en omstreken wel, zonder bossen dan.
Lange hellingen, weids uitzicht op de velden met hooibalen.
Als toetje mochten we wat vals plat doen tegen de wind in. Een behoorlijke wind!
Gelukkig had Rein goed getraind en toonde zich een geweldige hulpmotor.
We gingen best snel.
Ook nu kom je steeds dezelfde mensen tegen, in vorige vakanties kwamen wij als laatste op de camping en zag je mensen voor hun tent zitten die je onderweg ook al gezien had. Nu zagen we die mensen binnendruppelen terwijl wij al lang en breed voor de tent zaten.
We moesten 2 maal met een pontje. De tandem wordt als 1 fiets gezien, komisch hoor.
We zitten in het zonnetje voor de tent en het rooie ros wordt door menigeen zeer bewonderd.
Eten hebben we in fietsketas. Jachtschotel, net als gisteren!
Bier en wijn ook trouwens.
Ik kan er nog niet overuit. Half 10 weggegaan, gepauzeerd en al, om half 5 voor de tent en volgens de mevrouw van de camping hebben we bijna 120 km afgelegd (slik)
Morgen zal het anders worden. Volgens het boekje is er na 60 km een camping en daarna een hele tijd niet!
Dat was ook de reden waarom we vandaag zo ver hebben gereden. De laatse 4 uur geen camping gezien.
Morgen fietsen we volgens het boekje en niet meer op de bonnefooi

de eerste dag

de eerste dag

08-08-08
Het moet haast goedkomen deze vakantie met zo'n datum. Het begon al lekker bijdehand!Voor het vertrek nog even snel de route naar de eindbestemming uitprinten. Ik had Magdenburg ingevoerd. Route langs Osnabruck, Hannover, èen recht lijn naar het oosten. Dat klopte wel.
Halverwege de rit lees ik het eind van de routebeschrijving om een beetje voorbereid te zijn op komende afslagen......zie ik dat het een beschrijving is voor Burg.
Op de borden zie ik dat het Magdeburg is zonder N. Enniewee het was wel de goede richting en we hadden Magdeburg al op de borden. De snelweg loopt zo'n beetje door de stad zelf maar dat wisten wij toen nog niet. We hadden niet op de kaart gekeken waar de stad precies lag.
Volgens Rein was het het handigst als we eerst de Elbe overstaken, dan konden we daarna de Elberadweg oppakken. Het eerste plaatsje wat we tegen kwamen.......jawel.Burg. Daar vlakbij vonden we een camping aan de Nieprigger See.
Als je van luxe en drukte houdt moet je hier niet zijn.
Wel iets wat wij leuk vinden. De gebouwen zien er niet uit, sobere voorzieningen en als we van het terrein afwillen hebben we een sleutel nodig. Die kregen we ook zo maar. Ze zijn blijkbaar geen trekkers gewend. Het waren vooral vaste standplaatsen en badgasten voor het meer, die een andere ingang moesten gebruiken.
Rein had het voorwiel van het rooie ros gedemonteerd. Hij kon dan beter in de auto. Helemaal dicht wilde de klep niet maar het was goed te doen.
Onder het genot van een pilsje plaatst Rein het wiel weer terug. Zit er toch een glup in het rubber. Gelukkig wel op het loopvlak wat beschermd is met kevlar. Hij heeft er behoorlijk wat lucht uit laten lopen en verder hopen we er maar het beste van. Ik geloof niet dat ze in dit gebied dergelijke banden op voorraad hebben.

We vertrokken in hoosbui en 5 uur later zitten we voor de tent met af en toe zon en 30 graden. We staan bij een speelveldje en de kindertjes beginnen om de tent heen te rennen. De tent staat onder een boom en daarin zitten 2 pubermeisjes hevig de aandacht te trekken door takken af te breken en naar beneden te gooien.
De wespen leren zwemmen in mijn biertje en er komt een regenbui aan. Kortom het is vakantie!
De meisjes dropen letterlijk en figuurlijk af, ik heb een nieuw glas gepakt en de zon schijnt weer. Kortom, vakantie!
Het sanitair is vrij goor, er zijn veel wespen en de omgeving is schitterend!!!!!!!
We hebben een gigantische hoosbui gehad en de tent is waterdicht.
Rein had toen ook de tijd om de GPS in te stellen. Lekker bijdehand.
Er zit wel een kaart van Duitsland in maar alleen het gedeelte waar de rijn stroomt. Oostduitsland is een andere kaart.......en die hebben we niet. Nu kan ik ook niet het aantal kilometers wat we rijden registreren. Jammer....we gaan dus weer gewoon zonder electronica op pad. Behalve de fotocamera dan.
Gelukkig hebben we toch nog het routeboekje gekocht. Dat wilde R eerst niet.....we hadden immers de GPS!

woensdag 6 augustus 2008

bijna alles

06

we hebben nu bijna alles op de fiets gepakt.
Verbazend hoeveel we mee kunnen nemen in 4 tassen. En achterop natuurlijk.
Het fietst uiteraard wel wat zwaarder maar hij rolt nog steeds mooi rechtdoor zonder te slingeren.
Morgen het laatste spul inpakken, kleding, toiletspullen, boek,
(4 halve liters bier en 2 flessen wijn, chips en worst hihi)

woensdag 30 juli 2008

duitse stonehenge

Gisteravond lazen we op teletekst, dat op de plek waar wij ongeveer de route gaan beginnen er een houten complex uit de oudheid is gevonden. 4500 jaar voor Christus.
Vermoedelijk bedoeld voor offers en rituelen rond de dood.
Het is ongeveer 250 jaar in gebruik geweest aldus een bericht wat ik van internet gehaald heb.
Archeologen zijn bezig het complex uit te graven in Pömmelte bij Magdenburg. Het complex is 115 meter in doorsnee en bevat graven, aardwallen en houten palen die in cirkels staan.
We zullen er wel niet in de buurt kunnen komen maar we gaan zeker proberen of we iets kunnen zien.

woensdag 16 juli 2008

voorbereiding vakantie


Nog een paar weken en dan is het zover!
Tour Brandenburg. We hebben er erg veel zin in.
Na lang zoeken hebben we het boekje met de route gevonden.
op de fiets- en wandelbeurs konden we hem niet vinden, half amsterdam afgezocht, via internet bij bike-line zelf (werd te duur) uiteindelijk gewoon bij de zwerver in Groningen. Rein moest daar toch zijn dus meteen meegenomen.
Verder hebben we de tent opgezet en de slaaptent ingehangen.
Rein wil een paar reservespaken mee maar ook dat had wat voeten in de aarde.
De winkelier waar we uiteindelijk de tandem gekocht hebben vond het onzin. Hij was nogal grof eigenlijk. Een cursus klantvriendelijkheid zou deze Bram goed doen. Hoewel, waarschijnlijk zal het niet doordringen. Sommige mensen zijn nu eenmaal zo. In ieder geval gaan wij niet meer naar deze winkel.
Als het weer het enigszins toelaat fietsen we ook. Rein zo wie zo op mountain bike en race fiets. Hij heeft zelfs plannen om naar Zwolle te fietsen. Ik vind het goed.......kan hij straks goed de berg opfietsen.

zondag 8 juni 2008

nog eens 33 km

nog eens 33 km

Deze zondag waren een beetje vroeg. Het was schitterend weer en vroeg in de morgen is het zo wie zo erg lekker om buiten te zijn.
Rein heeft me een aantal wijken in Lelystad laten zien. Waarom weet ik niet. Eerst de waterwijk, die haar slechte naam niet waar kon maken. Er zijn heel leuke stukken bij. Daarna via Lelystad-haven naar het hollandse hout. Dat hebben we van drie kanten bekeken. Nu was dat wel onbedoeld maar toch....Er waren ook veel honden op pad en daar ben ik nooit zo wild van.
Toen ging het richting Almere, langs de lage vaart. Als je een rondje fietsen in flevoland googelt kom je vanzelf bij een site die je de leukste plekjes laat zien.
Gelukkig waren we weer wat vergeten, dit maal de soep zelf, nog al essentiëel, dus we zijn dan ook doorgereden naar huis. 1 uur en 50 minuten op de fiets gezeten en 33 kmm afgelegd. Het bewogen gemiddelde gaat omhoog. We hebben nog 2 maanden om te trainen 1000 km in 2 weken moet lukken!

zaterdag 7 juni 2008

Kortommetje

kortommetje

We hadden het plan om vandaag met de auto naar Epe te gaan en vandaaruit richting Deventer en Zutphen te fietsen. Daar een leuke camping te zoeken en morgen weer omhoog langs de andere kant van de IJssel.
Helaas, een lekke uitlaat gooide roet in het eten. Dus bleef het bij een rondje Lelystad. Ook best leuk hoor. Bij ons vandaan onder de A6 door richting Harderwijk. Een verhard paadje langs de ene kant het water (een voor mij vage vaart) en de andere kant een bosstrook. Groenstrook eigenlijk. Een bos ziet er anders uit.
(Toen wij net in Scheemda woonden en aan de "boswachter" vroegen waar dat stuk bos in Noordbroek dan wel lag.........bleek het een stuk of wat bomen te zijn rondom het NAM terrein. Mensen die uit Emmen en Soest komen hebben een andere voorstelling van een bos).
Maar verder over Lelystad. Bij de vogelweg zijn we rechtsaf geslagen. Dat was minder interressant. Heeeeeeel veeeeeeeel polder! Maar verrassend, toen we weer rechtsaf sloegen was de pluk bomen beduidend groter en zou je zelfs van een bosje kunnen spreken.
Weer onder de A6 door en dan kom je in een mooi gebied. Het bos wat tussen Lelystad en de oostvaardersplassen ligt. We hebben er wel eens in een zomer gereden dat het net leek of de wilgen huilden. Het lijkt wel een titel van een boek. De huilende wilgen.
Uiteraard hebben we het tradionele soeppie genuttigd en dit keer waren we de stoeltjes vergeten! we hadden het keurig gecheckt hoor. Soep, lepels, brander, tankje, en o jee, de bekers......dus die nog even opgehaald.
Ach...er staan wel bankjes...........
Vlak bij huis is een gebiedje naast de vaart die naar Almere gaat waar het volstaat met margrieten, koolzaad, boerenwormkruid, wilde rozen en klaprozen.
Ik heb er geen betere foto van kunnen nemen, we waren er voorbij eer ik aan de foto dacht.
Een ommetje van 32 km. Zo langzamerhand wordt de zadelpijn ook wat minder.
En morgen???????Dat zien we morgen dan wel weer!

maandag 2 juni 2008

Proefkamperen

10 en 11 mei was het dan zover.
proefkamperen
(voor meer foto's op de foto klikken)

Het eerste kamperen. We moeten toch weten of we alles wel mee krijgen in de paar fietstassen. Op internet alles afgestruind naar sites van anderen die met een tandem op vakantie gaan. Als je ziet wat sommigen aan bagage meennemen.......We hebben iemand leren kennen die een karretje achter de fiets heeft en een hondemand achterop. Met een hond erin uiteraard. Een leuk gezicht maar dat gaan wij niet doen. ook al omdat we geen hond hebben. Poespoes blijft vast niet zitten. Het zou wel het oppasprobleem oplossen maar dit terzijde.
Voor 1 nachtje hebben we natuurlijk niet zoveel bagage nodig als voor drie weken. Het was mooi weer dus extra schoenen voor bij de tent en regenkleding ed was niet nodig. Toch heeft Rein er alle vertrouwen in dat we alles in de tassen meekrijgen. De tent gaat net als anders met de stoeltjes achterop.
We zijn met de auto richting Elburg gereden en hem ergens bij de Hoge Enk neergezet.Vandaar ging het richting het Harde. Vlak nadat we de snelweg onderdoor waren kwam er een heuvel in zicht. Een lange heuvel. Geweldig hoor, ik ben nog nooit snel een heuvel opgereden. En wat dacht je van de afdaling. Op mijn eigen fiets vond ik 35 km meer dan genoeg........mijn kogaatje slingerde en stuiterde dan naar beneden. Nu merkte ik er weinig van.
Wel moet ik aan de rijstijl van echtgenoot wennen. Als we verkeerd rijden en we moeten keren op een smalle weg, stap ik, net als de meeste vrouwen, van de fiets en draai hem om. Rein blijft, net als de meeste mannen, gewoon zitten en maakt een heel krap bochtje. Ik schrok me het apezuur. Het leverde wel een pauze op, ik moest even stoom afblazen. Daarna het bochtjes rijden geoefend en nu vind ik het zo eng niet meer. Mits hij van te voren waarschuwt. Een ander iets is het gewone bochten nemen, die gaan ook wel eens harder dan ik leuk vind. Maar over het algemeen is het aardig relaxed daar achterop. Of we nu links of rechts gaan, wel of niet voor een auto langs oversteken, ik heb er weinig invloed meer op en dat is wel zo rustig. We kunnen elkaar ook niet meer kwijtraken, (zolang we allebei op de fiets zitten tenminste). Prettig als je in een drukke stad rijdt. Ik heb wel eens achter hem aan moeten crossen in een smoordruk Wenen.
Verder over de Veluwe. We hadden de fietskaart niet bij ons, om een of andere onduidelijke reden maar met de GPS ging het ook wel. Alleen dat appparaat geeft soms paden aan waarop je niet kunt fietsen.
Vanaf 't Harde zijn we richting Heerde gegaan, Wapenveld richting IJssel. Via Hattem, 't Zand en Kamperveen richting Oosterwolde. Het is prachtig in het Ijsselland, zo rustig. Nu was het wel bijzonder mooi weer, overal veulentjes in de wei.
In Oldebroek zou een minicamping zijn. Bij navraag zijn het er twee. De eerste die we zagen had gezellig een tractorfeest naast zich. Als we ergens allergies voor zijn dan is het voor feesten als wij willen slapen. Ook als we wakker zijn trouwens. We zijn niet van die feestbeesten. Dus de andere camping opgezocht. Die was geweldig! De boer verstrekte koude pilsjes, er waren twee pasgeboren veulentjes en een stuk of wat goedopgevoedde honden. Toen ik langs kwam om foto's te maken van de veulentjes stonden ze al weer op stal. Dat was wat jammer.
Ook in Oldenbroek is de fietsenwinkel gevestigd waar Rein regelmatig geld naar toe gaat brengen. Hij is daar, op de tandem, alleen naar toe geweest om een zadel voor mij op te halen. Dat nam enige tijd in beslag want alles en iedereen moest de tandem bewonderen en er alles van weten. Als ze aan mij vragen wat voor fiets hebben jullie dan zeg ik: "een rode!"
Vragen ze dat aan Rein dan komen er akelig veel details aan de orde, materiaal, gewicht, cranckstel (of hoe je dat ook schrijft).
De volgende dag hebben we eerst de kampeerspullen naar de auto gebracht (5 km verderop ofzo) en ging het richting Harderwijk. Er stond een fikse wind maar ook daar had ik deze keer geen last van. In Nunspeet hebben we iets gegeten. We waren de koffie vergeten mee te nemen. We kregen op de camping wel een kop koffie van een vriendelijk buurman maar broodjes deed ie er niet bij. Die hadden we nl ook niet en op zondag op de veluwe is het lastig broodjes scoren. Gelukkig was in Nunspeet van alles open. Bij Hierden ging het weer omhoog langs het veluwemeer en na goed 55 km waren we weer bij de auto, en een half uur later weer thuis. Op de terugweg hebben we nog meewarig naar de massa mensen gekeken die bij Elburg richting Veluwemeer gingen. Het was geslaagd, deze eerste kampeernacht!

terug naar de Molenstraat

terug naar de molenstraat


Eèn van de ommetjes ging langs de Eem. Tenminste, dat was de bedoeling. Ten eerste omdat het een mooie route leek en ten tweede heb ik daar nog al wat jeugdherinneringen aan. Het werd een iets andere route. Van de eem hebben we niet zoveel gezien. Uiteindelijk kwamen we in mijn geboortplaats terecht en dit leek me een mooie gelegenheid om te kijken of het huisje waar ik geboren ben er nog zou staan. En jawel hoor. De mensen die er nu wonen zaten buiten en hoorden ons praten. We mochten even binnen komen en foto's maken. Heel erg leuk. Binnen was alles erg veranderd uiteraard. De voordeur was nog wel hetzelfde

wennen aan de fiets.


De eerste keren dat we de fiets gebruikten, hebben we dat hier in de buurt gedaan. Met name het op- en afstappen moest even geoefend worden.

Daarna hebben we uitgezocht hoe de fiets nu het beste in de auto past. Hier in Nederland rijden we met de achterklep open. Als we straks naar Duitsland rijden wil Rein het voorwiel eruit halen. Het maakt nl wel een hoop lawaai, zo'n open klep.

Het is ook de bedoeling dat ik veel foto's laat zien maar vooralsnog heb ik wat ruzie met het picasa-album wat ik maar niet hier gelinkt krijg. We blijven proberen.

het besluit


om een tandem aan te schaffen viel vorig jaar na de zomervakantie. We hadden die vakantie gebruikt om in Duitsland en Frankrijk een stuk langs de rijn te fietsen.

Elke zomervakantie gaan we altijd wel met de tent op de fiets langs een rivier.

Ivm vaatproblemen in het been gaat moeders niet meer op de solofiets maar zit relaxed achterop een "tweeaanmekaarfiets".

Niet dat ik niets hoef te doen maar het is veel minder zwaar. Het krachtsverschil levert nu geen problemen meer op. Rein kan net zo hard fietsen als hij wil en ik lever de inspanning die ik kan.

We hadden op internet al eens gekeken naar een goede vakantietandem en kwamen tenslotte op 2 fietsen uit. De cannondale en de santos, een nederlandse fiets. Tijdens de fiets - en wandelbeurs hebben we op een paar fietsen gereden en uiteindelijk hebben we voor Santos gekozen. Mooi rood!!!!!!

zondag 1 juni 2008

Fietsen

Toverkampse Tandem Tochten

Dit blog open ik om mijn website over poppenhuizen en minaturen niet vol te zetten met onze andere hobby.
Op vakantie met tent en fiets.
Tegenwoordig is dat een tandem. Een superding.
Het is bedoeling dat ik in de komende paar dagen hier meer over vertel.